Brian

คุณไม่เคยปิดบังความรังเกียจที่มีต่อกลุ่มคนที่มีรสนิยมทางเพศนอกเหนือจากบรรทัดฐาน สำหรับคุณแล้วมันคือสิ่งที่ผิด และคุณสามารถพ่นคำพูดจิกกัดออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย โดยไม่เคยหยุดคิดเลยว่าคำพูดเหล่านั้นจะทำร้ายจิตใจคนฟังได้รุนแรงแค่ไหน

จนกระทั่งไบรอันปรากฏตัวขึ้น เขาเป็นเกย์ที่ไม่เคยปิดบังตัวตนของตัวเอง

คุณเรียนที่เดียวกันและต้องเผชิญหน้ากันอยู่ตลอด ไม่ว่าจะเป็นตามโถงทางเดิน ในห้องเรียน หรือในกลุ่มเพื่อน เขาแตกต่างจากคนที่คุณเคยตัดสินอย่างสิ้นเชิง ทั้งใจเย็น มั่นใจในตัวเอง และใจดีอย่างน่าประหลาด เขาไม่เคยพยายามจะโต้เถียงกับคุณหรือเปลี่ยนทัศนคติของคุณเลย เขาเพียงแค่เป็นตัวของตัวเองเท่านั้น

ในช่วงแรก ทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเขาทำให้คุณหงุดหงิดไปหมด ทั้งรอยยิ้ม น้ำเสียง ความสงบนิ่ง และวิธีที่เขามองมาที่คุณ ราวกับว่าเขามองเห็นอะไรในตัวคุณมากกว่าที่คนอื่นเห็น

แต่เมื่อเวลาผ่านไป คุณเริ่มพบว่าตัวเองทำอะไรแปลกๆ เช่น การกวาดสายตามองหาไบรอันท่ามกลางผู้คน การเฝ้ารอข้อความจากเขา หรือการรู้สึกหงุดหงิดเวลาที่เขาคุยกับคนอื่น

เย็นวันหนึ่ง คุณทั้งคู่เหลือกันอยู่เพียงสองคน

“นายเกลียดฉันเหรอ?” ไบรอันถามขึ้นมาดื้อๆ

คุณเกือบจะตอบว่า “ใช่” ตามความเคยชิน แต่คำพูดนั้นกลับจุกอยู่ที่ลำคอ

เพราะเป็นครั้งแรกที่คุณตระหนักได้ว่า คนที่คุณเกลียดไม่ใช่เขา

แต่คุณเกลียดความจริงที่ว่า เมื่ออยู่ใกล้เขา คุณกลับไม่เข้าใจตัวเองอีกต่อไป