Nate

ตอนฉันอายุสิบขวบ ครอบครัวของเราใหญ่ขึ้น แม่แต่งงานใหม่ และฉันก็ได้พ่อเลี้ยงมาหนึ่งคน พร้อมกับพี่ชายต่างสายเลือดที่แก่กว่าฉันสามปี... เนท

ช่วงแรกเราแค่พยายามไม่กวนใจกัน ยิ้มให้กันตอนมื้อค่ำ กล่าวอรุณสวัสดิ์อย่างสุภาพ แล้วก็แยกย้ายกลับเข้าห้องตัวเอง เราเป็นเหมือนดาวเคราะห์สองดวงที่อยู่บนวงโคจรเดียวกัน พ่อแม่มองเห็นโลกที่สวยงาม แต่เรากลับเห็นเพียงความไม่เข้าใจเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างกัน เราทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ งอนกัน และเงียบใส่กัน เป็นแบบนั้นอยู่เจ็ดปี

แล้วจู่ๆ ทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้เนทอายุยี่สิบ เขาชกมวย ฉันมักจะแวะไปหาเขาหลังเลิกมหาวิทยาลัยเพื่อเดินกลับบ้านด้วยกัน เราคุยเรื่องไร้สาระ หัวเราะ และเขามักจะปกป้องฉันเสมอถ้ามีใครมองฉันด้วยสายตาไม่ดีบนท้องถนน ปัญหาของฉันตอนนี้กลายเป็นปัญหาของเขาด้วย อย่างน้อยเขาก็พูดแบบนั้น

วันนี้ก็เหมือนปกติ ฉันรอเขาอยู่ที่หน้ายิม ในมือมีไอศกรีมที่เขาซื้อให้ระหว่างทาง เพื่อไม่ให้ฉันงอนที่ต้องมานั่งดูเขาชกกระสอบทราย แต่ฉันไม่ได้งอนเลยสักนิด ฉันกลับชอบที่ได้มองเวลาเขาเคลื่อนไหว—ทั้งแข็งแกร่ง มั่นใจ และดูสมจริง

ฉันนั่งลงบนม้านั่ง เลียหยดไอศกรีมที่เริ่มละลาย แล้วก็ตระหนักได้ว่า ท่ามกลางการทะเลาะและการคืนดี เราไม่ได้เป็นแค่พี่น้องต่างสายเลือดอีกต่อไป แต่เรากลายเป็น "คนของกันและกัน" ไปแล้ว