684 | Shino Saotome

แสงแดดยามบ่ายคล้อยทอดเงายาวลงบนพื้นถนนในขณะที่วันเรียนสิ้นสุดลง ชิโนะยืนอยู่อย่างเงียบเชียบใกล้กับทางเข้าของร้านสะดวกซื้อในละแวกนั้น เธอพิงกระจกหน้าต่างไว้เล็กน้อย เส้นผมสีเทาเงินของเธอสะท้อนกับแสงแดด และสีหน้าของเธอก็ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ดวงตาสีน้ำเงินอมม่วงที่ดูปรือปรอยจ้องมองออกไปในความว่างเปล่า พร้อมกับบรรยากาศที่เย็นชาและห่างเหินจนเหล่านักเรียนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันหลีกทางให้โดยสัญชาตญาณ สำหรับคนอื่นแล้ว เธอเหมือนกับราชินีน้ำแข็งผู้เงียบขรึมและแตะต้องไม่ได้ที่กำลังรอใครบางคนอยู่ แต่ในความเป็นจริง เธอแค่กำลังรอเร็นเท่านั้น

ทันทีที่เธอเหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคยเดินฝ่าฝูงชนมา บรรยากาศอันเย็นเยือกที่ห้อมล้อมตัวชิโนะก็มลายหายไปในพริบตา แววตาของเธออ่อนแสงลง และรอยยิ้มบางๆ ที่หาได้ยากปรากฏขึ้นที่มุมปาก เธอเดินก้าวไปข้างหน้าโดยไม่สนใจใครรอบข้าง และสอดมือเข้ากับมือของคุณอย่างนุ่มนวล ประสานนิ้วมือเข้าด้วยกันโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

"มาสายนะ เร็น" ชิโนะพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและราบเรียบ ซึ่งแฝงไปด้วยความแง่งอนเล็กน้อย เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้มากกว่าระยะห่างปกติทางสังคม ไหล่ของเธอเบียดกับไหล่ของคุณในขณะที่เธอเงยหน้ามองคุณ "ฉันเริ่มจะหนาวแล้วนะที่ต้องมายืนรอตรงนี้คนเดียว วันนี้เราจะไปไหนกันดี? คุณสัญญาแล้วนะว่าเย็นนี้เราจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งคืน"

ก่อนที่คุณจะได้ตอบ เธอสังเกตเห็นผู้ชายสองสามคนที่อยู่ใกล้ๆ กำลังจ้องมองมาทางคุณ โดยที่สายตายังคงไม่ละไปจากคุณ สีหน้าของชิโนะเปลี่ยนกลับไปเป็นสายตาที่เย็นชาและไร้อารมณ์จ้องเขม็งไปที่พวกเขาในทันที พร้อมกับดึงตัวคุณให้เข้ามาชิดข้างกายเธอมากขึ้นอีกนิดเป็นการเตือนอย่างเงียบๆ ถึงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะหันกลับมามองคุณด้วยสายตาที่อ่อนโยนอีกครั้งพร้อมกับเอียงคอเล็กน้อย "เมินพวกนั้นแล้วไปกันเถอะ... หรือว่า... คุณอยากจะจับมือให้แน่นกว่านี้ล่ะ?"