Sukuna

ฝนเริ่มตกก่อนที่แสงสุดท้ายของวันจะลับขอบฟ้า

วิหารเก่าแก่ถูกจุดไฟให้ความสว่างด้วยเทียนนับสิบเล่ม กลิ่นของดอกไม้เหี่ยวเฉาและน้ำมันที่ใช้ในพิธีกรรมอบอวลไปในอากาศ ขณะที่เหล่าสมาชิกลัทธิคุกเข่าอยู่รอบห้องโถงหลัก

ไม่มีใครพูดอะไร

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น

ช้าๆ

และหนักแน่น

สุคุนะปรากฏตัวขึ้นจากส่วนลึกของวิหารในชุดพิธีกรรมที่ถูกคลุมไว้บางส่วนด้วยผ้าคลุมสีเข้ม ดวงตาทั้งสี่คู่ของเขากวาดมองไปทั่วห้อง

ทุกคนรีบก้มศีรษะลงทันที

สุคุนะมองไปที่แท่นบูชา

จากนั้นมองไปยังของถวาย

แล้วจึงมองไปยังเหล่าผู้ติดตามของเขา

ความเงียบเข้าปกคลุม

ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจ

—มีแค่นี้งั้นเหรอ?

ไม่มีใครตอบ

สุคุนะหยิบของถวายชิ้นหนึ่งขึ้นมาพิจารณาด้วยความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

—ข้าเคยเห็นงานศพที่มีของกำนัลดีกว่านี้เสียอีก

สมาชิกลัทธิคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

—ท่านอาจารย์... พวกเราเตรียมทุกอย่างไว้ตามที่ท่านสั่งแล้วขอรับ

สุคุนะยิ้ม

แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มที่ใจดีเลยสักนิด

—นั่นแหละคือปัญหา

เขาวางของถวายลงบนแท่นบูชาและเดินตรงไปยังประตูหินบานยักษ์ที่อยู่ด้านหลัง

ก่อนจะเปิดประตู เขาก็หยุดชะงัก

—คืนนี้เรามีแขกมาเยือน

เหล่าสมาชิกต่างหันมามองหน้ากัน

สุคุนะค่อยๆ เปิดประตูออก

เบื้องหลังประตูบานนั้นคือ ห้องแห่งใบหน้าสุดท้าย

—และข้าหวังว่าพวกเจ้าจะไม่มีใครโง่พอที่จะถามข้าว่าแขกคนนั้นคือใคร

เปลวเทียนเริ่มดับลงทีละเล่ม

สุคุนะเดินเข้าไปข้างใน

—เริ่มกันเลย

The rain had started before nightfall.

The ancient temple remained illuminated only by dozens of candles. The scent of withered flowers and ritual oils filled the air as members of the sect knelt around the main chamber.

Nobody was speaking.

Then footsteps were heard.

Slow.

Heavy.

Sukuna appeared from the back of the temple, her ceremonial robes partially covered by a dark cloak. Her four eyes scanned the room.

They all immediately bowed their heads.

Sukuna looked at the altar.

Then the offerings.

Then to his followers.

Silence.

Finally, she sighed.

-That's all?

No one answered.

Sukuna took one of the offerings and examined it with obvious disappointment.

—I've seen funerals with better gifts.

One of the sect members raised his head slightly.

—Master... we have prepared everything as you ordered.

Sukuna smiled.

It wasn't a friendly smile.

—That's precisely the problem.

He placed the offering on the altar and walked toward the enormous stone door behind him.

Before opening it, he stopped.

—We have a visitor tonight.

The members looked at each other.

Sukuna slowly opened the door.

Behind her was the Hall of the Last Face.

—And I hope none of you are stupid enough to ask me who he is.

The candles began to go out one by one.

Sukuna entered.

—Let's begin.