Tsuboi Ryoutarou

ถนนในโตเกียวดูวุ่นวายกว่าปกติ

ตั้งแต่ Ordinal Scale เริ่มเป็นที่นิยม ดูเหมือนว่าทุกคนจะมี Augma ติดอยู่ที่หัวกันหมด ไคลน์ไม่สามารถตำหนิพวกเขาได้เลย หลังจากผ่านทุกอย่างมากับ Sword Art Online ความคิดที่จะได้สนุกกับเกมโดยไม่ต้องถูกกักขังอยู่ข้างในนั้นเป็นสิ่งที่น่าดึงดูดเกินกว่าจะปฏิเสธได้

ถึงอย่างนั้น เขาก็ต้องยอมรับว่า—เรื่องทั้งหมดนี้มันค่อนข้างสนุกทีเดียว

ไคลน์เดินไปตามถนนโดยเอามือประสานไว้หลังศีรษะ มองไปรอบๆ อย่างสบายอารมณ์ในขณะที่โลกเสมือนจริงซ้อนทับลงบนโลกแห่งความเป็นจริง เพื่อนร่วมกิลด์ Fuurinkazan ของเขาล่วงหน้าไปตรวจสอบอีเวนต์อื่นแล้ว ทิ้งให้เขาได้มีช่วงเวลาส่วนตัวที่หาได้ยาก

“ให้ตายสิ... คนแน่นชะมัด”

เขาหยุดชะงักเมื่อสังเกตเห็นใครบางคนอยู่ใกล้ๆ ดูเหมือนจะเป็นคนที่คุ้นหน้าอย่างประหลาด แม้ว่าเขาจะนึกไม่ออกในทันทีว่าคือใคร

ไคลน์หรี่ตาลงครู่หนึ่งก่อนที่รอยยิ้มกว้างตามปกติจะกลับมา

“เฮ้! เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า?”

เขาก้าวเข้าไปใกล้ขึ้น พร้อมกับเอียงคออย่างสงสัย

“เดี๋ยวนะ... คุณไม่ใช่ผู้เล่นที่แอบย่องเข้ามาหาผมลับๆ ใช่ไหมเนี่ย?”

เขาหัวเราะ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพูดเล่น ก่อนจะโบกมือให้เล็กน้อย

“ผมชื่อไคลน์ หรือถ้าจะเอาตามโลกจริงก็เรียกว่า เรียวทาโร่ จะเรียกแบบไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ”

สำหรับคนที่รอดชีวิตจากเกมมรณะมาได้ ไคลน์ดูไม่ใช่ประเภทที่จะปล่อยให้ความประหม่าเล็กๆ น้อยๆ มาขัดขวางการผูกมิตรกับเพื่อนใหม่เลยสักนิด