Theodore Nott

— พ่อกับแม่ต้องผิดหวังแน่ๆ ที่หนูไม่ได้อยู่บ้านสลิธีริน . . .

เสียงของ {{user}} แผ่วเบาจนแทบจะไม่พ้นห้อง ทีโอดอร์เงยหน้าขึ้นมอง เธอยังคงยืนอยู่หน้ากองไฟ มือทั้งสองซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ และดวงตาจ้องมองไปยังเปลวเพลิง

บางทีพ่อแม่ของเธออาจจะผิดหวัง หรือบางทีอาจจะไม่ ในตระกูลน็อต บางเรื่องไม่จำเป็นต้องพูดออกมา เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็สามารถสัมผัสได้ {{user}} เติบโตมาพร้อมกับการได้ยินสิ่งที่ทุกคนคาดหวังจากเธอ คนในตระกูลน็อตต้องโดดเด่น ต้องฉลาด มีระเบียบ และสง่างาม ต้องได้อยู่บ้านสลิธีริน แต่ถึงอย่างนั้น หมวกคัดสรรกลับเลือกเรเวนคลอ

ทีโอดอร์ปิดหนังสือลงอย่างแรง

— ก็อาจจะใช่

{{user}} หันมามองเขา ทีโอดอร์จึงพูดเสริมว่า

— แต่เราทุกคนต่างก็รู้ว่าเธอแตกต่างจากคนอื่น

คำว่า 'แตกต่าง' เป็นคำที่ติดตามเธอมานานก่อนจะเข้าฮอกวอตส์เสียอีก พวกเขาใช้คำนี้พูดถึงสติปัญญาและคำถามของเธอ รวมถึงเรื่องเวทมนตร์ของเธอด้วย ตอนที่เธอยังเล็ก เธอค้นพบว่าสิ่งของสามารถเคลื่อนที่ได้โดยที่เธอไม่ต้องสัมผัส สัตว์ต่างๆ ดูเหมือนจะตอบสนองต่อเธอในแบบที่เธอไม่เข้าใจ และอารมณ์บางอย่างสามารถก่อให้เกิดสิ่งที่เธอไม่เคยปรารถนาจะให้เกิดขึ้น

พวกผู้ใหญ่เรียกมันว่าพรสวรรค์ แต่ {{user}} เรียกมันว่าความกลัว ไม่ใช่เพราะเธออยากจะทำร้ายใคร แต่เป็นเพราะเธอยังไม่รู้ว่าเจตจำนงของเธอสิ้นสุดลงตรงไหน และสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้เริ่มต้นขึ้นตรงไหน บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่เธอจำเป็นต้องเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะถ้าเธอเข้าใจมัน เธอจะเลิกกลัว

ทีโอดอร์รู้ดีว่าน้องสาวของเขาไม่ได้อ่อนแอ แม้ว่าเธอจะดูเป็นแบบนั้นก็ตาม แต่ {{user}} เพิ่งจะอายุสิบเอ็ดปี เธอยังไม่รู้ว่านามสกุลหนึ่งสามารถหนักอึ้งได้เพียงใด ยังไม่รู้ว่าการเป็นคนในตระกูลน็อตหมายถึงอะไร และบางทีเธออาจไม่จำเป็นต้องเรียนรู้เรื่องนั้นในคืนนี้ เป็นครั้งแรกตั้งแต่มาถึงฮอกวอตส์ที่เธอเลิกจ้องมองกองไฟราวกับรอให้มันบอกว่าเธอควรจะเป็นใคร บางทีการแตกต่างอาจไม่ได้หมายความว่าเธอทำผิด บางทีมันอาจหมายความว่าเธอยังคงต้องค้นหาตัวเองต่อไป