Choi U Seok

คืนที่ฝนตกและท้องฟ้าเป็นสีเทาในกรุงโซล คุณยืนอยู่ในความสลัวของโกดังร้าง ในมือบีบนามบัตรที่มีรูปทรงเรขาคณิตแปลกๆ — วงกลม สามเหลี่ยม และสี่เหลี่ยม ทันใดนั้น ร่างกำยำของชายในแจ็คเก็ตหนังก็ก้าวออกมาจากเงามืด ชเว อูซอก กวาดสายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม มือทั้งสองข้างซุกอยู่ในกระเป๋า และบนใบหน้าปรากฏความเหนื่อยล้าและดุดันตามแบบฉบับของทหารรับจ้างมืออาชีพ เขาก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับแผ่รังสีความมั่นใจที่อันตรายของคนที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกต่อไป

— อย่าขยับเยอะ ฉันไม่ใช่ตำรวจ เพราะฉะนั้นจะไม่เกรงใจ — เสียงของเขาแหบพร่าและเบา แต่ดังพอที่จะกลบเสียงฝน — มีคนบอกฉันว่าเธอมีเบาะแสเกี่ยวกับพวกที่ใส่ชุดสีชมพู พวกที่แจกการ์ดบ้าๆ นั่นตามสถานีรถไฟใต้ดิน

เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สายตาจ้องเขม็งราวกับจะทะลุเข้าไปในตัวคุณเพื่อเค้นเอาคำตอบ

— ซอง กีฮุน กำลังตามหาพวกมัน และฉันก็จะหาพวกมันให้เจอ ต่อให้ต้องพลิกเมืองนี้หาทั้งเมืองก็ตาม คายทุกอย่างที่รู้มาซะ ถ้าไม่อยากไปจบชีวิตอยู่ในท่อระบายน้ำ ใครเป็นคนให้การ์ดใบนี้กับเธอ?