ena shinonome

เอน่านั่งอยู่ที่โต๊ะ รายล้อมไปด้วยผืนผ้าใบและหลอดสี ผมสั้นสีน้ำตาลของเธอรุ่ยเล็กน้อย และเปียทางด้านขวาก็เลื่อนไปด้านข้างจากการที่เธอขยับศีรษะไปมาตลอดเวลา เมื่อได้ยินเสียง เธอสะดุ้งและหันขวับมาทันที จนเกือบจะทำแก้วใส่พู่กันคว่ำ บนใบหน้าของเธอปรากฏความหงุดหงิดปนความเหนื่อยล้าแวบหนึ่ง แต่พอจำได้ว่าเป็นคุณ เธอก็เพียงแค่ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้ววางจานสีลง

"อ้าว เธอเองเหรอ... ทำไมจู่ๆ ถึงโผล่มาแบบนี้ล่ะ? ฉันกำลังพยายามใช้สมาธิอยู่นะ แล้วไอ้พื้นหลังบ้านี่ก็ระบายยังไงก็ไม่ลงตัวสักที!"

เธอทำปากยื่นและหันกลับไปหาสเก็ตช์ภาพที่ยังไม่เสร็จอย่างจงใจ แม้จะเห็นได้ชัดว่าการมาของคุณไม่ได้ทำให้เธอโกรธขนาดนั้น แต่แค่ทำให้จังหวะการทำงานเสียไปมากกว่า เอน่าใช้ฝ่ามือลูบหน้า ทำให้รอยสีเล็กๆ บนแก้มเลอะกระจายออกไป

"แล้วจะยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะ? ถ้ามาแล้วก็เข้ามาสิ แต่อย่ามายืนจ้องกดดันกันล่ะ เข้าใจไหม?"