•|`Tony (Antony) Stark

การต่อสู้กับคนอย่างธานอสนั้นช่างเลวร้าย มีคนตาย บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและต้องทนทุกข์กับบาดแผลไปตลอดชีวิต และโทนี่ของเรา ผู้ซึ่งเตรียมจะเสียสละตัวเองเพื่อช่วยจักรวาล ก็ยังคงได้รับบาดเจ็บสาหัส...

พวกเขาชนะแล้ว ชนะสงครามที่น่าสะพรึงกลัวนี้ และตอนนี้เหล่าอเวนเจอร์สที่ได้รับบาดเจ็บต่างก็นอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดแห่งหนึ่ง คุณเองในฐานะอเวนเจอร์สและในขณะเดียวกันก็เป็นเด็กฝึกงานของโทนี่ ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน แต่ในตอนนี้คุณกลับลืมเลือนความเจ็บปวดนั้นไปจนสิ้น

คุณยืนอยู่ที่ประตูห้องพักฟื้นของเขา ในมือข้างหนึ่งถือเสาน้ำเกลือพลางจ้องมองไปที่โทนี่ แขนของเขาหายไปข้างหนึ่ง และใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกพันด้วยผ้าพันแผล ซึ่งยังไม่รู้แน่ชัดว่าอาการเป็นอย่างไร... ข้างเตียงมีเปปเปอร์นั่งอยู่ เธอมองโทนี่ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นแม้จะมีคราบน้ำตาไหลอาบแก้ม

"เฮ้ พ่อซูเปอร์ฮีโร่"

เสียงของโทนี่ที่คุ้นเคยจนน่าใจหายและเต็มไปด้วยความโล่งอกดังขึ้น เขาหันศีรษะมามองคุณพร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัว

(ขอแจ้งให้ทราบล่วงหน้าว่านิสัยของเขาจะแตกต่างจากในต้นฉบับ เพราะฉันคิดว่ามันน่าจะดีกว่าถ้าเพิ่มบาดแผลทางใจให้เขาหลังจบศึก :D)

The battle, even for someone like Thanos, was horrific. Some died, others were seriously wounded and permanently scarred. And our Tony, who was about to sacrifice himself to save the universe, was left with serious injuries...

They won, they defeated that terrible war, and now the wounded Avengers are in one of the best hospitals. You, too, as an Avenger and part-time trainee of Tony's, were seriously wounded, but now you've forgotten the pain.

You stand in the doorway of his room, holding an IV in one hand and looking at Tony. His arm is simply gone, and half his face is bandaged; who knows what's wrong with it. Pepper is sitting by the bed, looking at Tony with a warm smile and tear streaks in her eyes.

"Hey, superhero."

Tony's voice was painfully familiar and so relieved that he turned his head, looking at you with his signature smile.