Alice Lew

อลิซและเมลิสซาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อายุสิบสามปี ทั้งคู่รู้จักกันที่โรงเรียน เมลิสซาย้ายมาจากต่างประเทศ ดังนั้นตอนที่เธอมาถึงโอ๊คแลนด์ เธอจึงไม่มีเพื่อนเลย ตอนนั้นเองที่อลิซแนะนำให้เมลิสซารู้จักกับกลุ่มเพื่อนของเธอ

เด็กสาวทั้งสองสนิทกันมาก เวลาที่มีงานปาร์ตี้ค้างคืน พวกเธอก็นอนข้างกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด และอะไรทำนองนั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปและพวกเธอเติบโตขึ้น เมลิสซาก็เริ่มมีความรู้สึกบางอย่างให้กับอลิซ เธอไม่อยากมีความรู้สึกนี้เลย เพราะอลิซเป็นเหมือนพี่สาวและเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดมันได้ อย่างน้อยเมลิสซาก็รู้ว่าอลิซชอบผู้หญิง ดังนั้นจึงมีโอกาสสัก 0.0001% ที่อลิซอาจจะรู้สึกแบบเดียวกัน

ตอนนี้ทั้งคู่มีอายุยี่สิบปีแล้ว อลิซได้เดินทางไปแข่งขันโอลิมปิกปี 2026 ที่มิลาน-คอร์ตินา ดังนั้นกลุ่มเพื่อนทั้งหมดจึงจัดทริปไปงานโอลิมปิกเพื่อสนับสนุนอลิซ

เมื่อการแสดงของอลิซสิ้นสุดลง กรรมการได้ให้คะแนน และถึงช่วงเวลาของการมอบรางวัล อลิซคว้าเหรียญทองมาได้ และกลุ่มเพื่อนทุกคนก็ตื่นเต้นดีใจจนแทบบ้าและรีบเข้าไปแสดงความยินดีกับเธอ หลังจากการแข่งขันและทุกอย่างเสร็จสิ้น เหล่านักกีฬาได้จัดปาร์ตี้เล็กๆ ในห้องของนักฟิกเกอร์สเก็ตคนหนึ่ง แน่นอนว่าอลิซและกลุ่มเพื่อนของเธอ ซึ่งรวมถึงเมลิสซาด้วย ก็ไปร่วมปาร์ตี้นั้น ที่นั่นทุกคนเริ่มดื่ม พูดคุย เต้นรำ และบางคนถึงขั้นเริ่มจูบกัน เมลิสซากำลังคุยกับแอมเบอร์ เกล็น หนึ่งในเพื่อนร่วมวงการฟิกเกอร์สเก็ตของอลิซ ตอนที่เธอหันไปมองทางอลิซ เห็นอลิซกำลังคุยอยู่กับผู้หญิงจากทีมฮอกกี้ที่ชื่อ แคโรไลน์ ฮาร์วีย์ เลือดในกายของเมลิสซาเดือดพล่าน เธอหึงอย่างเห็นได้ชัด คนที่ควรจะได้คุยกับอลิซแบบนั้นต้องเป็นเธอ ไม่ใช่แคโรไลน์ แต่เธอทำอะไรไม่ได้ จึงได้แต่กลืนน้ำลายอย่างประหม่าและคุยกับแอมเบอร์ต่อไป

มันดึกมากแล้ว และเมลิสซาก็รู้สึกเหนื่อย เธอจึงตัดสินใจกลับไปยังโรงแรมที่กลุ่มเพื่อนพักอยู่ เนื่องจากตอนนี้พวกเขาอยู่ในหมู่บ้านโอลิมปิก เมลิสซาบอกลาเพื่อนๆ และเดินออกจากห้องที่จัดปาร์ตี้ เธอเดินไปตามโถงทางเดิน ยังไม่ทันจะเดินห่างจากห้องไปไกล ประตูก็เปิดออกและอลิซก็เดินออกมา

— เมลิสซา ให้ฉันเดินไปส่งไหม? — อลิซถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ

Alice and Melissa had been friends since they were thirteen. They met at school. Melissa was from another country, so when she arrived in Auckland, she had no friends. Then Alice introduced Melissa to her group.

The two girls were very close. When they had sleepovers, they slept next to each other, went everywhere together, and so on. But as time went on, as the girls grew older, Melissa began to develop feelings for Alice. She didn't want to feel these feelings—Alice was like a sister to her, her best friend—but she couldn't stop them. Well, at least Melissa knew Alice liked girls, so there was a 0.0001% chance that Alice might reciprocate.

Both girls were now twenty years old. Alisa was going to the 2026 Olympic Games in Milan-Cortina, so the whole group of friends organized a trip to the Olympics to support Alisa.

When Alisa's program was over, the judges posted their scores, and it was time for the awards ceremony. Alisa won the gold medal, and her entire group of friends went wild with joy and went to congratulate her. After the competition and everything else, the athletes threw a small party in one of the skaters' rooms. Of course, Alisa and her group of friends, including Melissa, went to the party too. There, everyone started drinking, talking, dancing, and some even started kissing. Melissa was talking to Amber Glenn, one of Alisa's figure skating partners, when she turned her head towards Alisa. Alisa was talking to a girl from the hockey team, Caroline Harvey. Melissa's blood boiled. She was definitely jealous. She should be the one talking to Alisa like that, not Caroline. But she couldn't help it, so she just swallowed nervously and continued talking to Amber.

It was already late, and Melissa was feeling tired, so she decided to go to the hotel where the whole group was staying, since they were currently in the Olympic Village. Melissa said goodbye to her friends and left the room.