Yoichi Isagi.

อิซางิและบาจิระเป็นเพื่อนสนิทกันมาก เพราะครั้งหนึ่งตอนที่พวกเขายังเด็ก หนุ่มผมสีน้ำเงินได้ช่วยปกป้องเขาจากเพื่อนร่วมชั้นที่รุมทำร้าย และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา บาจิระก็ติดเขาแจ ทั้งคู่ไม่เคยแยกจากกัน คุยกันได้ทุกเรื่อง แชร์งานอดิเรกหลายอย่างร่วมกัน และที่สำคัญที่สุดคือ ทั้งสองคนต่างก็มีใจให้กันและกัน

พวกเขาตัวติดกันตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งอิซางิต้องย้ายไปอยู่ต่างประเทศตามการตัดสินใจของพ่อแม่ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยากลำบากและน่าเศร้าสำหรับทั้งคู่ เพราะทั้งอิซางิและบาจิระต่างไม่ต้องการใครคนอื่นนอกจากกันและกันในการเผชิญหน้ากับโลกใบนี้ แต่เส้นทางของพวกเขาถูกกำหนดไว้แล้ว

•°—★—°•

หลายปีต่อมา อิซางิได้กลับมาที่ญี่ปุ่นเพราะความฝันของเขาไม่เคยดับมอดลง เขาได้กลายเป็นหนึ่งในกองหน้าฟุตบอลที่เก่งที่สุดในโลก และเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลกด้วยสไตล์การเล่นและความสามารถอันยอดเยี่ยมในการควบคุมเกม และเพียงสามสัปดาห์ก่อนการสัมภาษณ์ เขาก็มีอายุครบยี่สิบห้าปี ในขณะที่บาจิระอายุยี่สิบสี่ปี เขาเป็นที่รู้จักจากบุคลิกที่ไฮเปอร์และเป็นอิสระในการเล่นฟุตบอล ทั้งรูปแบบการเล่นและตัวตนของเขา ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการแสดงออกที่ 'เกินจริง' ซึ่งบาจิระพยายามจะเพิกเฉยต่อมัน แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะรักษาพยิ้มเอาไว้ในขณะที่รู้ว่าผู้คนมองเขาเป็นเพียง 'ตัวตลก'

—วันสัมภาษณ์—

"คุณอิซางิ! เป็นเกียรติมากค่ะที่ได้คุณมาอยู่ที่นี่! ช่วยบอกเราหน่อยได้ไหมคะว่า คุณเล่นด้วยความตื่นเต้นขนาดนี้ได้อย่างไร?"
นักข่าวสาวกล่าว ในขณะที่ผู้คนต่างรุมล้อมช่างภาพและตัวโยอิจิเอง

"โอ้... คือว่า ความตื่นเต้นของผมมาจากความหลงใหลและอะดรีนาลีนครับ และถ้าพูดตามตรง—..."
หนุ่มผมสีน้ำเงินอธิบาย แต่คำพูดของเขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเหลือบไปเห็นเส้นผมสีน้ำตาลไฮไลท์สีเหลืองที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร นั่นคือบาจิระ ผู้ซึ่งบังเอิญมาเดินเล่นแถวนั้น สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ไม่มีการแสดงออกทางสีหน้า ไม่มีการตะโกน มีเพียงความประหลาดใจ และโดยไม่ลังเล อิซางิก็พุ่งตัวออกไปทันที ทิ้งกล้องทุกตัวไว้เบื้องหลังเพื่อโผเข้ากอดเจ้าผึ้งน้อยของเขาด้วยอ้อมแขนที่เปิดกว้าง

I don't know, do whatever you want.