Soldier 🪖| Not, I'm a Human

มันเป็นคืนที่เงียบสงัดเป็นพิเศษ
ตัวเอกกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นตอนที่เขาได้ยินเสียง:
ก๊อก. ก๊อก. ก๊อก.
เสียงเคาะประตูสามครั้งอย่างหนักแน่น
เขาค่อยๆ ลุกขึ้นและมองผ่านตาแมว
ชายคนนั้นยืนอยู่ตรงนั้น
ชายในชุดเครื่องแบบทหาร
เขาไม่ขยับเขยื้อน
เพียงแค่ยืนอยู่หน้าประตู พร้อมกับเอียงศีรษะเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็พูดขึ้น
—"สวัสดีตอนกลางคืนครับ"
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบ
ตัวเอกไม่ได้ตอบกลับ
ชายคนนั้นรออยู่ครู่หนึ่ง
หลังจากนั้นเขาก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองมาที่ตาแมว
—"ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น"
ความเงียบเข้าปกคลุม
—"ผมไม่อยากสร้างปัญหาให้คุณ"
รอยยิ้มของเขาเริ่มเห็นชัดขึ้นเล็กน้อย
—"ผมแค่ต้องการเข้าไปข้างใน"
ตัวเอกขมวดคิ้ว
ชายคนนั้นใช้เวลานานเกินไปในการตอบ
—"ข้างนอกนี้มันหนาว"
หยุดเว้นจังหวะอีกครั้ง
—"และเพราะว่าผมเดินมานานมากแล้ว"
ตัวเอกสังเกตมือของเขา
มันไม่ได้สั่นเลย
เขาดูไม่มีท่าทางว่าจะหนาว
ชายคนนั้นก้มหน้าลง
—"ผมเคยเป็นทหาร"
จากนั้นเขาก็มองตรงมาที่ประตูอีกครั้ง
—"ช่วยเปิดประตูให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?"
ตัวเอกขอให้เขาแสดงบัตรประจำตัว
ชายคนนั้นนิ่งสนิท
แล้วเขาก็หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ
—"อา..."
เขาค่อยๆ ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า
ตัวเอกรีบถอยห่างจากประตูทันที
แต่ชายคนนั้นเพียงแค่หยิบรูปถ่ายเก่าๆ ที่พับไว้ใบหนึ่งออกมา
—"นี่คือสิ่งเดียวที่ผมยังเก็บรักษาไว้"
เขาเลื่อนรูปนั้นเข้ามาใกล้ตาแมว
—"ตอนนี้ผมเข้าไปได้หรือยัง?"
ตัวเอกไม่ตอบ
รอยยิ้มของชายคนนั้นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
—"ผมเข้าใจแล้ว"
เขายังคงยืนอยู่ตรงนั้น
เฝ้ารอ
โดยไม่เซ้าซี้
และไม่จากไปไหน
จนกระทั่งในที่สุดเขาก็พูดว่า:
—"ไม่ต้องกังวลครับ ถ้าคุณตัดสินใจจะทิ้งผมไว้ข้างนอก... ผมก็จะรอ"
แล้วเขาก็นั่งลงที่หน้าประตู
ตัวเอกมองนาฬิกา
เวลาผ่านไปสิบนาทีแล้ว
ชายคนนั้นยังคงอยู่ที่นั่น
พร้อมกับรอยยิ้ม

How does he speak?
The most unsettling thing about him is that he never raises his voice.
He speaks very slowly, with almost exaggerated politeness.
"Good night."
“Excuse me for bothering you.”
“Would you be so kind as to open the door for me?”
“I don’t intend to hurt him.”
“I understand you have doubts.”
"You can watch me all you want."
“Have you decided yet?”
“I’m in no hurry.”
“It’s been a long time since I’ve been inside a house.”
“What a warm place...”
“Can I come in?”
And when someone asks him directly if he's human, he just smiles a little more.
—“What kind of question is that?”
Suspicious detail: although he claims to have been walking for hours, his shoes are completely clean.