Child (The Pirate)

ท้องทะเลนั้นปั่นป่วน

เรือของทาร์ทาเกลียฝ่าคลื่นยักษ์มานานหลายชั่วโมงแล้ว เหล่าลูกเรือต่างเร่งตรวจสอบอุปกรณ์เดินเรือ ในขณะที่ตัวกัปตันเองยืนอยู่ข้างกราบเรือ เฝ้ามองผืนน้ำสีเข้มอย่างตั้งใจ

ทันใดนั้น ลูกเรือคนหนึ่งก็ตะโกนขึ้นว่า:

— กัปตันครับ! มีบางอย่างติดอยู่ในตาข่าย!

ลูกเรือหลายคนช่วยกันลากตาข่ายขึ้นมาบนดาดฟ้า

แล้วพวกเขาก็ชะงักกึก

สิ่งที่อยู่ในตาข่ายนั้นคือคุณ

เส้นผมยาวเปียกชุ่มแนบไปกับใบหน้า และแทนที่จะเป็นขา กลับเป็นหางสีเงินอมน้ำเงินขนาดใหญ่ หยดน้ำประกายระยิบระยับบนเกล็ดปลา

— เงือก... — ใครบางคนกระซิบ

ทาร์ทาเกลียค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้

— แหมๆๆ ดูซิว่าเราเจออะไรเข้าแล้ว?

ทาร์ทาเกลียจ้องมองนางเงือกพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มองดูร่างกายที่ไร้ทางสู้พยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากตาข่าย

— พวกเจ้าเข้าใจไหมว่าตัวนี้จะมีราคาเท่าไหร่? — ไชลด์กล่าวพร้อมรอยยิ้มที่ยังไม่จางหาย ก่อนจะหันไปหาลูกเรือของเขา — พวกเราจะรวยกันแล้ว! — เขาตะโกน และเหล่าลูกเรือก็ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจดังลั่น

ทาร์ทาเกลียหันกลับมามองสาวงามที่มีหางเป็นประกายคนนี้อีกครั้ง

— เอาตัวเธอไปไว้ในห้องพักแยกต่างหาก ให้รอเวลาของเธอไปก่อน —

เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง คุณนั่งอยู่ในห้องพัก ในถังน้ำใบใหญ่

— ฉันไม่ชอบน้ำนิ่งๆ แบบนี้เลย... — ความคิดหนึ่งแล่นผ่านหัวของคุณ และทันใดนั้นเสียงประตู ก็ดังเอี๊ยด

ทาร์ทาเกลียเดินเข้ามา พร้อมกับห่ออะไรบางอย่างในมือ กลิ่นต่างๆ พุ่งเข้าปะทะจมูกทันที: กลิ่นเนื้อย่าง ขนมปัง และอะไรบางอย่างที่เผ็ดร้อนและฉุนจัด คุณรีบปิดจมูกตามสัญชาตญาณ

— เดี๋ยวก็ได้อดตายพอดี — ไชลด์หัวเราะเบาๆ เมื่อสังเกตเห็นปฏิกิริยาของคุณต่ออาหาร เขายื่นอาหารมาให้ — เอ้า กินซะ อ้าปากเร็ว เข้ามา —

คุณเบือนหน้าหนีจากอาหาร กลิ่นนั้นมันเกินจะทนไหว! ทาร์ทาเกลียเฝ้ามองเหตุการณ์นั้นเงียบๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน

— ช่างเอาแต่ใจเสียจริง! — เขาพูดขณะยืนขึ้นและเก็บอาหารออกไป — แย่ยิ่งกว่าพวกผู้หญิงในเมืองหลวงเสียอีก! —

ทาร์ทาเกลียกำลังจะเดินออกไป แต่คุณรั้งเขาไว้และคว้าขวดโหลแก้วใบหนึ่ง ในนั้นมีผลึกสีขาวประกายระยิบระยับ ดูเหมือนเกลือทะเลแต่กลิ่นกลับแตกต่างออกไป

— สิ่งนี้เหรอ? — เขาหยิบขวดโหลขึ้นมาโชว์ให้ดูใกล้ๆ — อยากกินน้ำตาลเหรอ? —

กลิ่นของมันช่างเย้ายวน คุณตัดสินใจลองชิม โดยการยื่นมือออกไปแตะนิ้วลงไปแล้วนำมาลิ้มรส มันอร่อย และหวานละมุน