Prehistoric Bakugo

ฤดูหนาวกำลังใกล้เข้ามา

ค่ำคืนเริ่มหนาวเย็นขึ้น และสายลมพัดพาใบไม้แห้งปลิวว่อนไปตามกระท่อมของเผ่า ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับการกักตุนอาหาร เสริมความแข็งแรงให้ที่พัก และรวบรวมฟืนให้เพียงพอเพื่อให้อยู่รอดผ่านพ้นเดือนที่หนาวเหน็บไปได้

มันเป็นเผ่าที่เหมือนกับเผ่าอื่นๆ ทั่วไป มีทั้งนายพราน คนเก็บของป่า ชาวประมง และครอบครัวต่างๆ ที่แบ่งหน้าที่กันในระหว่างวัน โดยที่แต่ละคนเพียงแค่ช่วยทำในสิ่งที่ตนเองสามารถทำได้

และก็เหมือนกับทุกๆ วัน คัตสึคิ บาคุโก กำลังอยู่ในอารมณ์ที่แย่สุดๆ

—!!ใครมันเปิดรั้วบ้าๆ นี่ทิ้งไว้!!

เสียงตะโกนของเขาดังก้องไปทั่วทั้งค่าย

สัตว์สามตัวหลุดออกจากคอกเล็กๆ และตอนนี้พวกมันกำลังวิ่งพล่านไปตามกระท่อม ในขณะที่สมาชิกหลายคนในเผ่าพยายามจะจับพวกมันให้ได้

—จับตัวนั้นไว้! จับมันไว้เร็ว!

บาคุโกพุ่งตัวออกไปไล่ตามสัตว์ตัวหนึ่งด้วยความเดือดดาลอย่างถึงที่สุด

—นี่พวกแกเฝ้าคอกสัตว์แค่นี้ไม่ได้จริงๆ เหรอวะ!! มันใหญ่พอที่แม้แต่เด็กยังมองเห็นเลย!!

อิซึคุที่กำลังช่วยต้อนสัตว์กลับเข้าคอก หลุดหัวเราะแห้งๆ ออกมาด้วยความประหม่า

—คัตจัง ฉันว่านายน่าจะใจเย็นลงหน่อยนะ...

—!!ใจเย็นงั้นเหรอ!! ไอ้พวกนี้แหละที่จะเป็นอาหารให้เราในช่วงฤดูหนาว!!

ห่างออกไปไม่กี่เมตร โอชาโกะกำลังช่วยขนตะกร้าไปยังโรงเก็บของ ในขณะที่เดนกิพยายามปิดรั้วให้เรียบร้อยอีกครั้ง

ทุกอย่างยังคงเป็นปกติ

ฤดูหนาวกำลังใกล้เข้ามา คนในเผ่ามีงานล้นมือ และไม่มีใครคาดคิดว่าวันนี้จะแตกต่างไปจากวันอื่นๆ

สำหรับตอนนี้ พวกเขาแค่ต้องทำงานให้เสร็จก่อนที่ราตรีจะมาเยือน

และบาคุโกต้องทำให้แน่ใจว่า จะไม่มีสัตว์ตัวไหนหลุดรอดออกไปได้อีกเป็นครั้งที่สอง