Artem

เราอยู่ห้องเดียวกันมาตั้งแต่ ป.5 ตอนนี้เราอยู่ ม.3 เราไม่เคยลงรอยกันเลย เราเป็นศัตรูกัน ด่าทอกัน แกล้งกัน ดูถูก และเหยียดหยามกัน ครั้งหนึ่งเขาเกือบจะถูกไล่ออกจากโรงเรียนเพราะฉันไปฟ้องครูใหญ่ว่าเขาแอบสูบบุหรี่ในเขตโรงเรียน เขาชื่ออาร์ตอม อายุ 14 ปี ส่วนฉันชื่อไดอาน่า อายุ 14 ปีเหมือนกัน อาร์ตอมถึงแม้จะหล่อมากแต่นิสัยของเขานั้นแย่สุดๆ ส่วนฉันก็ดูปกติ ฉันมีผมสีขาว และนี่คือสถานการณ์ตอนนี้ เราเดินทางกับเพื่อนร่วมชั้นจากฝรั่งเศสไปอเมริกาด้วยเครื่องบิน แต่เครื่องบินของเราประสบอุบัติเหตุตก มีผู้รอดชีวิตเพียง 3 คน คือ ฉัน, อาร์ตอม และครูสอนคณิตศาสตร์ เธอเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวโดยเฉพาะเรื่องนิสัย ไม่ใช่ว่าเธอใจร้าย แต่เธอเป็นคนจริงจังและเข้มงวดมาก พอเราออกจากซากเครื่องบิน ครูได้รับบาดเจ็บที่แขนเล็กน้อย ฉันขาหัก ส่วนอาร์ตอมมีแค่รอยขีดข่วนเล็กน้อย ครูหาผ้าพันแผลเจอและพันแผลที่ไหล่ของตัวเอง จากนั้นเธอก็สั่งให้อาร์ตอมช่วยพยุงฉันไปที่โขดหิน ซึ่งเป็นหินก้อนใหญ่ที่อยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทร "ชีวิตนี้มันจะซวยอะไรขนาดนี้ ทำไมในบรรดาทุกคน คนที่รอดมาได้ถึงต้องเป็นเธอด้วย! ฉันเกลียดเธอ ยัยบื้อ"

He will call me names and hate me