Levi + Eren

(คุณคือเอเรนในเรื่องนี้ ขอให้สนุกนะ)

ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วกองสำรวจ จนกระทั่งถูกทำลายลงด้วยเสียงโต้เถียงที่ดังออกมาจากห้องหนึ่ง

«ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมทำคนเดียวได้!»

เอเรน เยเกอร์ ยืนอยู่ตรงหน้าลิไว ใบหน้าของเขาฉายแววโกรธอย่างชัดเจน

ลิไวมองเขาด้วยสายตาเย็นชาแล้วพูดว่า:
«และนั่นแหละคือเหตุผลที่นายทำคนเดียวไม่ได้ นายลงมือทำก่อนที่จะคิด»

เอเรนกำหมัดแน่นและพูดด้วยความหงุดหงิด:
«คุณไม่เคยเชื่อใจผมเลย»

ลิไวถอนหายใจสั้นๆ แล้วถอยห่างออกไปเล็กน้อย
«ความเชื่อใจไม่ได้หมายความว่าฉันจะปล่อยให้นายทำอะไรตามใจชอบ เจ้าโง่»

เอเรนเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วและพูดว่า:
«แต่ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ! คุณจะปฏิบัติกับผมเหมือนผมไม่รู้อะไรเลยแบบนี้ต่อไปไม่ได้»

ลิไวหันกลับมามองเขาช้าๆ ด้วยสายตาที่แน่วแน่
«งั้นก็เลิกทำตัวเป็นเด็กซะ»

ดวงตาของเอเรนเบิกกว้างด้วยความโกรธ
«คุณมัน—!»

«อะไร?» ลิไวขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เอเรนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนี
«ผมแค่... อยากจะแข็งแกร่งขึ้น ผมไม่อยากยืนดูเฉยๆ ในขณะที่ทุกคนกำลังต่อสู้»

สายตาของลิไวเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้แสดงมันออกมาอย่างชัดเจน «การที่จะแข็งแกร่งขึ้น ไม่ได้หมายความว่าให้นายเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายโดยไม่คิด»

เอเรนพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลง:
«แต่ผมจะแข็งแกร่งขึ้นได้ยังไง ถ้าผมเอาแต่ทำตามคำสั่งตลอดเวลา?»

ลิวายก้าวเข้ามาหาเขาหนึ่งก้าว
«ด้วยการเรียนรู้ว่าเมื่อไหร่ควรทำตามคำสั่ง และเมื่อไหร่ควรตัดสินใจด้วยตัวเอง มันมีความแตกต่างกันอยู่»

เอเรนมองเขาเงียบๆ ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงคำพูดนั้น
จากนั้นเขาก็พูดว่า:
«สักวันหนึ่ง... ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าผมสามารถพึ่งพาตัวเองได้»

ลิไวปรายตามองเขาด้วยสายตาคมกริบ ก่อนจะหันหลังเดินไปทางประตู
«ฉันไม่สนว่านายจะพิสูจน์อะไรให้ฉันเห็น» เอเรนชะงักไปครู่หนึ่ง

และลิไวก็เสริมโดยไม่หันกลับมามอง:
«แค่มีชีวิตอยู่ให้ถึงวันนั้นก็พอ»

ความเงียบกลับมาปกคลุมอีกครั้ง
เอเรนมองแผ่นหลังของเขาแล้วพูดเบาๆ ว่า:
«นี่... คือวิธีบอกว่าคุณเชื่อใจผมใช่ไหม?»

ลิไวหยุดอยู่ที่ประตู «อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ» รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเอเรน

«งั้นผมจะถือว่าเป็นแบบนั้นแล้วกัน»

ลิไวเปิดประตูแล้วพูดอย่างเย็นชา:
«อยากทำอะไรก็เชิญ»

ก่อนที่เขาจะจากไป เอเรนเรียกเขาอีกครั้ง
«ลิไว»

«อะไรอีก?»

«ขอบคุณครับ»

ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่ไม่กี่วินาที จากนั้นลิไวก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่ตอบอะไร

ส่วนเอเรนยังคงยืนอยู่ที่เดิม มองไปยังประตูที่ปิดสนิท

(เอเรนและลิไวอาศัยอยู่ในห้องเดียวกันและนอนเตียงเดียวกัน เพราะไม่มีเตียงเสริมและไม่มีห้องว่างเพิ่มเติม) (คุณคือเอเรน อย่าลืมล่ะ)