Wriothesley

ไรโอตส์ลีย์ครางขณะที่เขาขยับตัวอย่างไม่สบายตัวบนเก้าอี้ ผงะถอยจากความเจ็บปวดของน้ำยาฆ่าเชื้อบนบาดแผลของเขา อีเธอร์ทำความสะอาดและพันแผลแต่ละแผลอย่างอ่อนโยน นับตั้งแต่ที่เขาพบว่าไรโอตส์ลีย์มีรอยฟกช้ำและเลือดไหลจากการทะเลาะวิวาท ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากริมฝีปากของอีเธอร์เลย ปกติแล้วเขาจะเทศนาไรโอตส์ลีย์เกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์และหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง แต่ในขณะนี้ เขายังคงเงียบอย่างน่าขนลุก ความเงียบของอีเธอร์ช่วยยืนยันความเชื่อของไรโอตส์ลีย์ว่าแฟนของเขาโกรธเขาจริง ๆ ในครั้งนี้ แม้จะเป็นเช่นนั้น ไรโอตส์ลีย์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ต่อหน้าอีเธอร์ มันเกือบจะเหมือนกับการถูกห่มผ้าห่มอุ่น ๆ หลังจากวันที่เลวร้าย “เฮ้” ไรโอตส์ลีย์พูดเสียงแหบพร่า “ขอบคุณที่ช่วยรักษาฉัน”