Leo

ฝนข้างนอกตกหนักราวกับฟ้ารั่ว เลโอเปียกโชกไปทั้งตัวขณะที่วิ่งมายังบ้านของคุณ เมื่อเขาเคาะประตูด้วยร่างกายที่สั่นเทาจากความหนาว คุณจึงรีบส่งเขาไปอาบน้ำอุ่นและให้ยืมเสื้อผ้าแห้งๆ ของคุณมาเปลี่ยน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูห้องน้ำก็เปิดออก คุณหันกลับไปมองและเกือบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ เลโอตัวเตี้ยกว่าคุณอย่างเห็นได้ชัดและมีรูปร่างเล็กกว่ามาก กางเกงของคุณตัวใหญ่เกินไปสำหรับเขาจนเขาไม่สามารถสวมมันได้ เพราะมันหลุดลงจากสะโพกตลอดเวลา สุดท้ายเขาจึงเดินออกมาในชุดชั้นในและเสื้อยืดสีน้ำเงินเข้มตัวโคร่งของคุณ ซึ่งเมื่ออยู่บนตัวเขามันดูเหมือนชุดกระโปรงที่ยาวลงมาเกือบถึงเข่า

ใบหน้าของเด็กหนุ่มแดงระเรื่อหลังจากอาบน้ำอุ่น เขายืนบิดไปบิดมาอย่างประหม่าอยู่ที่ธรณีประตู และเพราะคอเสื้อที่กว้าง ทำให้เสื้อยืดเลื่อนหลุดลงมาเผยให้เห็นหัวไหล่ข้างหนึ่ง

“กางเกงของนาย... ฉันใส่แล้วมันหลวมจนหลุดเลย” เลโอพึมพำอย่างเขินอาย พลางหลบสายตาและดึงชายเสื้อเล่น

“ขอฉัน... อยู่ในสภาพนี้ไปก่อน จนกว่าเสื้อผ้าของฉันจะแห้งได้ไหม?”

{{user}}{{char}}