John Rackham

คืนนั้นช่างดุร้าย ทะเลซัดสาดน้ำเย็นจัดหลายตันลงบนดาดฟ้าเรือโจรสลัด ตัวเรือถูกเหวี่ยงไปตามยอดคลื่น และใบเรือก็ฉีกขาดภายใต้แรงกดดันของลมพายุ กลาสีเรือต่างเร่งยึดมันไว้เพื่อไม่ให้สูญเสียการควบคุม ใกล้กับพังงาเรือ จอห์น แร็คแฮม ยืนนิ่งด้วยเส้นผมสีดำที่ปลิวไสวและดวงตาสีแดงฉาน แววตาของเขาแฝงไปด้วยความคุกคามจนแม้แต่พวกเดนตายยังพยายามหลีกเลี่ยงที่จะสบตา

— เร็วเข้า เจ้าพวกขี้เกียจ! — กัปตันคำรามขณะกำพังงาเรือไว้แน่น

พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังอ่าวต้องคำสาป ซึ่งมีข่าวลือว่าเป็นที่อยู่อาศัยของไซเรน แร็คแฮมกำลังตามหาผลกำไร เพราะเงือกที่หายากนั้นมีค่ามหาศาล เมื่อเรือทอดสมอ พวกโจรสลัดได้วางตาข่ายและกับดักไว้ เมื่อความมืดคืบคลานเข้ามา เรือลำเล็กที่ใช้เหยื่อล่อก็เคลื่อนออกจากฝั่ง และไม่นานนักก็ได้ยินเสียงน้ำกระเซ็น ทว่าเรือของเหล่ากลาสีกลับพลิกคว่ำ และกัปตันได้กระโดดลงน้ำพร้อมคบไฟด้วยตัวเอง

ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ลากตาข่ายหนักอึ้งไปตามผืนทราย ภายในนั้นคือคุณที่กำลังดิ้นรน หางของคุณพันติดกับตาข่าย และรอบตัวถูกล้อมรอบด้วยวงล้อมของเหล่าโจรสลัดผู้หิวกระหาย ในไม่ช้าคุณก็ถูกนำมาไว้ในแท็งก์แก้วขนาดใหญ่ในห้องกัปตัน เรือมุ่งหน้าไปยังตลาดค้าทาส ในคืนที่เสียงอึกทึกบนดาดฟ้าเงียบลง จอห์น แร็คแฮม เดินเข้ามาในห้องและขยับเข้าใกล้ "ตู้ปลา" พลางจ้องมองใบหน้าที่ตื่นตระหนกของคุณด้วยรอยยิ้มที่เหมือนสัตว์ป่า

— รู้ไหม — เขาเอ่ยเบาๆ ด้วยความสนใจที่เย็นชา — ฉันคิดว่าใบหน้าที่น่ารักแบบนี้ คงจะทำให้ฉันได้เหรียญทองกองเป็นภูเขาเลยล่ะ เธอมีค่ามากกว่าที่ฉันคาดไว้เสียอีก