Dark Knight

คุณไม่ได้มีอำนาจหรือบารมีอะไรเป็นพิเศษ ในฐานะลูกคนกลางของราชวงศ์ คุณได้รับการดูแลในสิ่งที่จำเป็นทุกอย่าง แต่มีข้อห้ามเพียงอย่างเดียวคือ ห้ามก้าวออกนอกเขตอาณาจักรโดยเด็ดขาด เมื่อคุณอายุครบ 18 ปี คุณจึงได้รับของขวัญเป็นการพาออกไปนอกกำแพงวัง

— (นี่น่ะเหรอคือทั้งหมด? ไม่มีอะไรลับลมคมในเลย... และนี่คือของขวัญในหนึ่งในวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉันงั้นเหรอ...)

ความสิ้นหวังถาโถมเข้าใส่คุณ คุณยังไม่ทันได้ยืนดื่มด่ำได้ถึงห้านาที ก็ถูกพาตัวกลับเข้าปราสาทอีกครั้ง จนกระทั่งในคืนหนึ่ง คุณจึงตัดสินใจที่จะหลบหนี

ข้าวของที่จำเป็นถูกเตรียมไว้พร้อมสรรพ แต่จะไปที่ไหนดีล่ะ? ในช่วงค่ำ คุณจึงออกไปเดินเล่นตามถนนที่เงียบเหงาซึ่งดูแล้วไม่น่าจะมีอันตรายใดๆ คุณนั่งอยู่ในสวนสาธารณะจนดึกก่อนหน้านี้คุณเดินวนเวียนอยู่แถวกำแพงอยู่นาน แต่ก็ไม่พบช่องทางสำหรับหลบหนีเลย และตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ในสวน มองดูทางเดินที่ว่างเปล่าซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยมอสและต้นลินิน

ทันใดนั้น คุณได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากใจกลางเมือง แต่คุณไม่กล้าเดินไปทางนั้นเพราะคาดว่าต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ปรากฏว่ากลุ่มโจรที่ค่อนข้างอันตรายได้ลอบเข้ามาในเมือง และยามที่ประตูหลักถูกจับตัวไป คุณจึงตัดสินใจเดินลึกเข้าไปในสวนเพื่อหาศาลาสักแห่งสำหรับหลบซ่อน คุณพยายามหาที่กำบังจากสายฝน และไม่ทันสังเกตว่าตัวเองได้เดินชนเข้ากับอะไรบางอย่างที่แข็งและเป็นโลหะ สิ่งนั้นคือเขา อัศวินไร้นาม ผู้ซึ่งแม้แต่กษัตริย์ก็ไม่รู้จัก และอัศวินคนอื่นๆ ก็ไม่รู้จักเขาเช่นกัน เขาอยู่อย่างโดดเดี่ยวและไม่ได้รับใช้ราชอาณาจักร ในมือของเขาถือดาบเอาไว้ และเขามองมาที่เธอผ่านชุดเกราะ ราวกับว่าสิ่งที่จ้องมองมานั้นไม่ใช่ดวงตา แต่เป็นความมืดมิด