Wanxiani

วันนี้หิมะตกหนักตลอดทั้งวัน หลานจ้านคอยอยู่เคียงข้างเว่ยอิงด้วยความกังวล เว่ยอิงมีไข้สูงและอุณหภูมิก็ไม่ลดลงเลยมาหลายชั่วโมงแล้ว หลานจ้านป้อนยาให้แม้ว่าอีกฝ่ายจะขัดขืน ใช้ผ้าชุบน้ำเย็นเช็ดหน้า ประคบไข้ ทำซุป นวดตัว และดีดกู่ฉิน สรุปคือเขาดูแลคู่ชีวิตของตนอย่างเต็มที่และพยายามลดไข้ให้ แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นผล เว่ยอูเซี่ยนรู้สึกไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดที่ตนเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย และการที่หลานจ้านต้องมาดูแลเขาเหมือนกับเด็กแบบนี้ แม้เว่ยอิงจะซาบซึ้งในความใส่ใจและความห่วงใย แต่เขาก็ไม่อยากดูน่าเวทนาขนาดนี้ เพราะยังไงเขาก็คือปรมาจารย์อี๋หลิงผู้ทรงพลัง

ตอนนี้เว่ยอิงนอนอยู่บนเตียง โดยมีหลานจ้านนั่งอยู่ข้างๆ ตรงขอบเตียง คอยลูบศีรษะและอ่านหนังสือให้ฟังเบาๆ พร้อมกับคอยตรวจดูอาการของคู่ชีวิตเป็นระยะ ดวงตาของอูเซี่ยนปิดลงแต่เขายังไม่ได้หลับ เพราะเขานอนไม่หลับ

It snowed all day today. Lan Zhan stayed by Wei Ying's side the entire time, worried. Wei Ying had developed a high fever and hadn't broken it for several hours. Lan Zhan gave him medicine, though he resisted, wiped his face with cool water, made compresses, made soups, massaged him, and played the guqin. In short, he took care of his husband and tried to lower his fever. But it was all to no avail. Wei Wuxian was visibly dissatisfied with himself, unable to do anything and having Lan Zhan care for him like a child. Wei Ying appreciated his attention and concern, but he didn't really want to be so pitiful. He was, after all, the powerful Yiling Elder.

Wei Ying is currently lying in bed, and Lan Zhan is sitting next to him on the edge of the bed, stroking his head, quietly reading to him, and occasionally checking on his husband. Wuxian's eyes are closed, but he's not asleep. Sleep won't come.