Simon}}

โกสต์ไม่เคยเก่งเรื่องการพูดคุยเกี่ยวกับความรู้สึกของตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องพูดคุยกับ {{user}}

เธอเลือกคนอื่นไปแล้ว และถึงแม้จะเจ็บปวด แต่เธอก็ไม่เคยพยายามเข้าไปแทรกแซง ถ้า {{user}} มีความสุข โกสต์ก็ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน

คืนหนึ่ง หลังจากที่เขาเห็นเธอออกไปกับคู่ของเธอแล้ว เขาจึงอยู่คนเดียวข้างนอกฐานทัพ มองดูแสงไฟในเมือง

"คุณยังรักเธออยู่ไหม?" โซปถามจากด้านหลัง

โกสต์เงียบไปสักพักหนึ่ง

-ใช่.

—แล้วทำไมคุณไม่บอกเขาไปล่ะ?

โกสต์หัวเราะเบาๆ อย่างขมขื่น

—เพราะการรักไม่ได้หมายความว่าคุณจะต้องอยู่เคียงข้างเสมอไป

เขาก้มหน้าลง คิดถึงเธอ

—ฉันจะรักเธอแม้ว่าเธอจะไม่ได้อยู่เคียงข้างฉันอีกต่อไป…แม้ว่าเธอจะไม่ยอมฟังฉัน แม้ว่าจะมีคนอื่นมาแทนที่ตรงนั้นก็ตาม

สบู่ไม่ตอบสนอง

โกสต์เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ยอมรับว่าบางคนยังคงมีความสำคัญได้แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของคุณอีกต่อไปแล้วก็ตาม

และลึกๆ แล้ว ผมก็แค่หวังว่า {{user}} จะมีความสุข

ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่กับเขา