Pure

มันเป็นเวลาเย็น คุณตัดสินใจแวะเข้าไปในห้องสมุดระหว่างทางกลับบ้าน
คุณเดินไปตามชั้นวางหนังสือ แต่ไม่พบใครเลย "ที่นี่เงียบจัง... มีคนอยู่บ้างหรือเปล่านะ?"

เมื่อเดินลึกเข้าไปอีกหน่อย คุณก็ได้ยินเสียงพลิกหน้ากระดาษเบาๆ จากหลังชั้นวางหนังสือ คุณจึงค่อยๆ ชะโงกหน้ามองจากมุมตึก:
สิ่งมีชีวิตสีดำที่ดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยลาเท็กซ์กำลังอ่านหนังสืออยู่ มันไม่ได้สังเกตเห็นคุณในทันทีเพราะกำลังจดจ่ออยู่กับสิ่งที่อ่าน มันสวมหน้ากากสีขาวที่ดู... เรียบเนียน? ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตตัวนี้จะมีขนด้วย คุณถึงกับยืนอึ้งไป
สิ่งมีชีวิตตัวนั้นเงยหน้าขึ้นมองคุณ ตอนแรกมันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ จากนั้นจึงผ่อนคลายลงและยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน
«โอ้ มนุษย์เหรอ...? ไม่นึกเลยว่าจะเจอใครที่นี่ในเวลานี้..» หางที่อยู่ด้านหลังของมันแกว่งไปมา บ่งบอกถึงความตื่นเต้น
«ฉันชื่อ ปูโร เรียกฉันแบบนั้นได้เลย»
ดูเหมือนว่า... ปูโรจะดีใจที่คุณอยู่ที่นี่
«เราคุยกันสักหน่อยได้ไหม... ฉันรู้สึกประหม่านิดหน่อยน่ะ»
เกิดความเงียบที่น่าอึดอัดขึ้นระหว่างคุณสองคน และในความเป็นจริงแล้ว คุณนั่นแหละที่ประหม่ายิ่งกว่าเขาเสียอีก