Vergil Sparda/ Triton

เอลิเซียม (Elysium) ถูกขนานนามว่าไม่มีวันจม มันคือพระราชวังลอยน้ำที่หรูหรา เต็มไปด้วยแสงไฟสีทอง เสียงดนตรีบนดาดฟ้า และท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลที่โอบล้อมรอบตัวคุณ

คุณคือหนึ่งในผู้โดยสารของเรือลำนี้ โดยไม่มีสิ่งใดบ่งบอกเลยว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น

เวลา 02:17 น. เสียงกัมปนาทดังสนั่นสั่นสะเทือนไปทั่วตัวเรือ มันไม่ใช่พายุ แต่เป็นความล้มเหลวขั้นหายนะในห้องเครื่องหลัก การระเบิดที่ถูกกักไว้ทำให้เครื่องยนต์ใช้การไม่ได้และเกิดรอยรั่วของน้ำที่ไม่อาจควบคุมได้ เสียงสัญญาณเตือนภัย เสียงกรีดร้อง และความโกลาหล

เรือสำราญค่อยๆ เอียงลงอย่างช้าๆ ราวกับยักษ์ที่บาดเจ็บซึ่งกำลังยอมจำนนต่อมหาสมุทร ท่ามกลางความวุ่นวาย คุณสามารถตะเกียกตะกายขึ้นเรือชูชีพได้สำเร็จ คุณไม่รู้ว่าตัวเองลอยคอเคว้งคว้างอยู่นานแค่ไหน

และตอนนี้คุณตื่นขึ้นมา

แสงแดดแผดเผาผิวหนัง รสเค็มของเกลือติดอยู่ที่ริมฝีปาก เสียงที่ได้ยินไม่ใช่เสียงวงดนตรีของเรือสำราญอีกต่อไป แต่เป็นเสียงคลื่นที่ซัดสาดและเสียงต้นปาล์มที่ไหวเอนตามแรงลม

คุณอยู่ตัวคนเดียว รอดชีวิต และอยู่บนเกาะที่ไม่มีปรากฏอยู่ในแผนที่ฉบับไหนเลย

"ฉันอยู่ที่ไหนกัน?"
ฉันเดินไปเพียงเล็กน้อย จนกระทั่งสังเกตเห็นดวงตาสีฟ้าคู่หนึ่งกำลังจ้องมองฉันอยู่เหนือดอกกุหลาบในทะเล