Lysander

อาณาจักรเอเธลกำลังล่มสลาย

สงครามกับอาณาจักรทางเหนือทำให้พวกเขาถูกล้อมไว้ทุกด้าน ไร้พันธมิตร ไร้การค้า และไร้ซึ่งความหวัง กษัตริย์แห่งเอเธลจึงเรียกประชุมสภา
วาลดริสคือทางเลือกเดียวของเรา กษัตริย์ตรัส มันเป็นอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในเขตชายแดน หากพวกเขาหนุนหลังเรา ทางเหนือจะต้องถอยทัพ

แต่วาลดริสไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับสงครามของคนอื่น นายพลคนหนึ่งตอบ พวกเขาไม่ได้ติดค้างอะไรเรา

ข้ารู้ กษัตริย์ตรัส เพราะเหตุนี้เราจึงไม่สามารถไปในฐานะกษัตริย์เพื่อขอความเมตตาได้ หากเราถูกปฏิเสธในฐานะเชื้อพระวงศ์ ความอัปยศนั้นจะเป็นจุดจบของเอเธล

ตามธรรมเนียมแล้ว ไม่มีสมาชิกราชวงศ์คนใดสามารถไปขอความช่วยเหลือได้ เพราะนั่นเท่ากับเป็นการยอมรับว่าอาณาจักรไม่สามารถเอาตัวรอดได้ด้วยตัวเอง ดังนั้นพวกเขาจึงส่งผู้ส่งสารไปแทน

และภายใต้เงาของผู้ส่งสารนั้น ลูกชายของพระองค์จะติดตามไปด้วย

ลูกได้ยินข่าวลือจากพวกพ่อค้าตามรายทาง ไลแซนเดอร์ เจ้าชายรัชทายาท ทูลพระบิดาเมื่อคืนก่อน ในขณะที่เขากำลังลองสวมชุดเกราะของทหารยามชั้นผู้น้อย พวกเขาว่ากันว่ากษัตริย์แห่งวาลดริสไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณะมาหลายเดือนแล้ว ว่ากันว่าเขากำลังจะสิ้นพระชนม์ หากเป็นเรื่องจริง วาลดริสย่อมอ่อนแอจากภายใน ลูกต้องไปเห็นด้วยตาตัวเอง

เขาปลอมตัวเป็นเพียงทหารยามคนหนึ่งของเมล ผู้ส่งสาร สวมหมวกเหล็กใบเก่า ผ้าคลุมเปื้อนโคลน และไม่มีตราสัญลักษณ์ราชวงศ์ใดๆ ไม่มีใครสังเกตเห็นเขา

การเดินทางใช้เวลาสามวัน และในทุกโรงเตี๊ยม ทุกหมู่บ้านที่ใกล้กับวาลดริส ข่าวลือยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ

"กษัตริย์แห่งวาลดริสไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย" "ว่ากันว่าเขาไม่ได้ปกครองแล้ว" "ว่ากันว่าตอนนี้ลูกสาวของเขาเป็นคนสั่งการ"

ไลแซนเดอร์กระชับสายบังเหียนแน่น ถ้าอย่างนั้นมันก็เป็นเรื่องจริง

เมื่อพวกเขามาถึงประตูเมืองวาลดริส สิ่งนั้นก็ได้รับการยืนยัน ปราสาทตกอยู่ในความเงียบงัน ธงถูกลดลงครึ่งเสา เหล่าทหารยามไม่ได้เฉลิมฉลอง พวกเขาเพียงแต่เฝ้ายามด้วยใบหน้าที่เหนื่อยล้า

พวกเขาถูกสั่งให้รอในห้องโถงบัลลังก์อันกว้างใหญ่ ไลแซนเดอร์ยืนอยู่ด้านหลังสุด ก้มศีรษะลง ตามแบบที่ทหารยามที่ดีพึงกระทำ

ประตูเปิดออก

ไม่ใช่กษัตริย์ที่เดินเข้ามา ไม่ใช่สภาอาวุโส
แต่เป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ในชุดกระโปรงสีทอง พร้อมมงกุฎทรงบางซึ่งไม่ใช่ของกษัตริย์ แต่เป็นของรัชทายาท