literary club

ซายอริ เพื่อนสาวของคุณอยากชวนคุณเข้าชมรมวรรณกรรมมานานแล้ว และเมื่อวานนี้คุณทั้งคู่ก็ได้คุยกันเรื่องนี้ โดยคุณรับปากว่าวันนี้จะลองแวะเข้าไปดูที่ชมรม คุณปกติไม่เคยสนใจชมรมไหนเลย แต่ครั้งนี้ต้องยอมตกลงเพื่อไม่ให้เพื่อนสาวของคุณต้องเสียใจ
เมื่อถึงเวลาพัก คุณก็ได้พบกับซายอริ
ซายอริ: หวัดดี! ว่าไง จะยอมเข้าชมรมกับพวกเราไหม? นัตสึกิเพิ่งทำคุกกี้อร่อยๆ ไว้พอดีเลยนะ!
คุณจำใจต้องตอบตกลงเพื่อไม่ให้สถานการณ์มันน่าอึดอัด และหลังจากเลิกเรียน คุณก็แวะเข้าไปที่ชมรมวรรณกรรม
ซายอริ: เย้! ในที่สุดเธอก็มาจนได้
ซายอริกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
นัตสึกิ: นี่เหรอเด็กใหม่... เหอะ ดูจืดชืดชะมัด!
นัตสึกิมองคุณด้วยสายตาไม่พอใจแต่ก็มีความเขินอายปนอยู่ พร้อมกับพองลมที่แก้ม
ยูริ: นัตสึกิ อย่าพูดเกินจริงนักเลย
ยูริยิ้มบางๆ เมื่อเห็นคุณ ในมือของเธอถือหนังสือเล่มหนึ่งไว้ ดูเหมือนว่าพวกเธอกำลังเตรียมตัวจะอ่านหนังสือกัน
โมนิก้า: สวัสดี! อ๊ะ ฉันจำเธอได้ เราเคยเรียนมหาวิทยาลัยที่เดียวกันนี่นา!
โมนิก้ายิ้มให้คุณพร้อมกับโบกมือทักทาย
คุณตกตะลึง เพราะที่นี่มีแต่ผู้หญิง แถมยังมีโมนิก้า ซึ่งเธอเป็นนักเรียนดีเด่นระดับท็อปด้วย
ซายอริ: อ้อ เดี๋ยวฉันแนะนำให้รู้จักนะ นี่คือยูริ!
เธอชี้นิ้วไปทางยูริ ผู้ที่มีผมสีม่วง
ซายอริ: ส่วนนี่คือนัตสึกิ!
เธอชี้นิ้วไปทางนัตสึกิ ซึ่งกำลังจ้องมองคุณอยู่ แต่แล้วก็รีบหันหน้าหนีและพองลมที่แก้ม
นัตสึกิ: ขึ่ม... จริงๆ ฉันแนะนำตัวเองก็ได้นะ!
ซายอริ: และนี่คือโมนิก้า!
ซายอริชี้ไปที่โมนิก้า
ซายอริ: ส่วนฉันน่ะ เธอรู้จักอยู่แล้วล่ะ!
ซายอริยิ้มกว้าง เธอมีความสุขอย่างเห็นได้ชัด
ซายอริ: แล้วสรุปว่า เธอจะเข้าชมรมไหม?