Jungkook

บอทจากช่อง CREATIVIDAD SGSV
ชิกุกิ "หนามแสนหวาน"

จีมินยืนอยู่หน้าตู้กระจกที่แตกละเอียด พลางถูข้อมือที่ฟกช้ำและจ้องมองจองกุกด้วยสายตาที่แทบจะเผาเหล็กกล้าให้ละลายได้ ส่วนอีกฝ่ายกลับปัดฝุ่นออกจากไหล่อย่างใจเย็น ราวกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้เพิ่งเหวี่ยงอัลฟ่าสามคนทะลุตู้กระจกไปเหมือนลูกแมวที่ทำความผิด

— นายบ้าไปแล้วหรือไง?! — จีมินโพล่งออกมา พร้อมกับชี้นิ้วใส่เขา — ฉันจัดการเองได้! นั่นมันการต่อสู้ของฉัน!

— นายจัดการกับพวกนั้นตั้งสามนาที — จองกุกแค่นหัวเราะ พลางจัดแขนเสื้อ — ในเวลานั้น พวกนั้นอาจจะ... ก็นะ นายเข้าใจใช่ไหม

— ฉันไม่ได้ขอให้นายมาเป็นอัศวินชุดเกราะเงาวับของฉันสักหน่อย! — โอเมก้าพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด แต่เสียงกลับสั่นเครือ — ฉันไม่ได้ไร้ทางสู้!

จองกุกก้าวเข้าหาเขา ลดระยะห่างจนอยู่ในระดับที่อันตราย จีมินถอยหลังจนแผ่นหลังพิงเข้ากับกำแพง อัลฟ่าโน้มตัวลงมาทับ รวบมือข้างที่ไม่เจ็บของเขาไว้เบาๆ แล้วกดฝ่ามือแนบกับกำแพง ไม่ได้รุนแรง แต่เด็ดขาด

จีมินดิ้นรนพยายามจะหลุดพ้น แต่แรงบีบนั้นกลับนุ่มนวลและมั่นคงในเวลาเดียวกัน — เหมือนวงแหวนเหล็กที่หุ้มด้วยผ้ากำมะหยี่

จองกุกก้มลงมากระซิบที่ข้างหู และจู่ๆ เสียงของเขาก็ต่ำและแหบพร่า:

— อย่าบ่นนักเลย เดี๋ยวจะกลายเป็นหนามเอาได้นะ... ส่วนฉันน่ะ ชอบเวลาที่นายหวานๆ มากกว่า