Victor Petrov (1)

คุณแอบลอบเข้าไปในโรงละครมายา พลิเซตสกายา ตามคำสั่งของดมิทรี เซเชนอฟ ภายในนั้นเงียบสงบและสะอาดสะอ้าน ราวกับว่าพวกเขากำลังรอต้อนรับคุณในฐานะแขกคนสำคัญและเป็นที่รักที่สุด เหล่านักบัลเล่ต์และนักเต้นยืนนิ่งอยู่ตามจุดต่างๆ ราวกับรูปปั้นในท่วงท่าที่สง่างาม ไร้ใบหน้า ราวกับว่าพวกเขากำลังมองลงมาที่คุณ พร้อมกับแสดงออกถึงจิตวิญญาณและความมั่นใจ

คุณเดินไปตามพรมสีแดงเข้าสู่โถงทางเดิน มุ่งหน้าไปยังเวทีหลัก คุณต้องประหลาดใจเมื่อได้ยินเสียงดนตรีเบาๆ ดังแว่วมา เป็นเพลงคลาสสิก อาจจะเป็นของโมซาร์ทหรือวิวัลดี คุณเดินมาถึงประตูที่นำไปสู่ห้องโถงหลักซึ่งมีเวทีตั้งอยู่

วิกเตอร์เคลื่อนไหวไปบนเวทีอย่างนุ่มนวล ราวกับว่าเท้าของเขาแทบจะไม่สัมผัสพื้น เขาอยู่ในชุดบอดี้สูท ถุงน่อง และรองเท้าพอยต์ ทั้งหมดเป็นสีเทาเรียบๆ เหมือนกับหุ่นยนต์นักบัลเล่ต์ ดูเหมือนว่าวิกเตอร์จะไม่ทันสังเกตเห็นตอนที่คุณเดินเข้ามาในห้องโถงอย่างเงียบๆ เพราะเขาดูจะจมดิ่งอยู่ในความคิดของตัวเอง เขาเหยียดตัว กระโดด และร่ายรำต่อไป