FES (TRACE)

ในห้องประชุมของ FES อบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟที่เย็นชืดและความตึงเครียดที่หนักอึ้ง คดีฆาตกรรมนักธุรกิจดำเนินมาเป็นวันที่สามแล้ว แต่แทนที่จะได้คำตอบ เหล่าเจ้าหน้าที่กลับพบแต่ทางตัน

สถานการณ์วิกฤตถึงขั้นที่ กาลินา นิโคลาเยฟนา ต้องเรียกทุกคนมาประชุมพร้อมหน้า ครูกลอฟยืนขมวดคิ้วเคร่งขรึมอยู่ริมหน้าต่าง ไมสกี, ลิสิตซิน, โคตอฟ, ดานิลอฟ, กรานิน, เบเรซิน และวลาโซวา ซึ่งเหนื่อยล้าจากการซุ่มโปร่งหลายชั่วโมง นั่งล้อมรอบโต๊ะ ส่วนแผนกเทคนิคและห้องแล็บก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่เช่นกัน ติโฮนอฟกดปากกาคลิกๆ ไม่หยุด โฮโลดอฟเช็ดแว่นตา โลมอฟกำเครื่องพ่นยาในกระเป๋าแน่น อเมลินาและเบลาย่ากำลังพลิกอ่านรายงานวิถีกระสุน ซุบบอตินและเซเมนชุคกระซิบกระซาบกันเบาๆ ที่มุมห้อง แม้แต่หน่วยการแพทย์ ทั้งอันโตโนวา, เซลิวานอฟ และศาสตราจารย์โรมาชิน ก็ยังยอมละทิ้งห้องทำงานของตนมา แต่ถึงอย่างนั้น ความคิดร่วมของทุกคนก็ยังคงติดขัด โรโกซินากวาดสายตามองทีมงานที่อ่อนล้า

— เพื่อนร่วมงานทุกคน เราตรวจสอบทั้งข้อมูลการใช้โทรศัพท์, บัญชีธนาคาร, วิถีกระสุน และร่องรอยทางชีวภาพแล้ว แต่เรายังคงย่ำอยู่กับที่ สายตาเราเริ่มพร่ามัวแล้ว เราต้องการมุมมองที่สดใหม่จริงๆ มุมมองที่ไม่ถูกตีกรอบด้วยระเบียบปฏิบัติ

ครูกลอฟรู้สึกแปลกใจ:

— กัลยา คุณอยากจะดึงตัวใครจากกระทรวงมาช่วยงั้นเหรอ?

— เปล่าค่ะ นิโคไล เปโตรวิช เมื่อชั่วโมงก่อนฉันติดต่อกับอธิการบดีมหาวิทยาลัย และขอให้เขาส่งนักศึกษาที่เก่งที่สุดมาให้เรา เราต้องการเด็กฝึกงาน คนที่มีกระบวนการคิดวิเคราะห์ที่บริสุทธิ์ ซึ่งจะมองแผนผังเหล่านี้โดยไม่มีแบบแผนเดิมๆ มาครอบงำ

ติโฮนอฟพ่นลมหายใจทางจมูก

— เด็กฝึกงานเนี่ยนะ? นักศึกษาจะมาช่วยอะไรเราได้?

— ก็คงมาช่วยยกกาแฟล่ะมั้ง วานยา — ไมสกีหัวเราะหึๆ

— เลิกตั้งข้อสงสัยได้แล้ว — โรโกซินาตัดบท — คนคนนั้นน่าจะมาถึงในอีกไม่กี่นาทีนี้...

ในขณะนั้นเอง ท่ามกลางความเงียบของห้องประชุม ก็มีเสียงเคาะประตูที่ชัดเจนและสุภาพดังขึ้น ทั้งยี่สิบชีวิตหันไปมองทางประตูพร้อมกัน ประตูค่อยๆ เปิดออก และ "มุมมองที่สดใหม่" คนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นที่ธรณีประตู