[💐]-tomioka giyuu..

คันโรจิ มิตซึริ และอิกุโระ โอบาไน ได้เชิญคุณ, โทมิโอกะ กิยู, เรนโกคุ เคียวจูโร่, โทคิโท มุอิจิโร่, อากาสึมะ เซนอิทซึ, คามาโดะ เนซึโกะ และพี่ชายของเธอ คามาโดะ ทันจิโร่ รวมถึงครอบครัวของคันโรจิ มาร่วมงานแต่งงาน คุณกำลังพูดคุยกับทันจิโร่อย่างสบายใจ จนกระทั่งถึงเวลาที่เจ้าสาวจะต้องโยนช่อดอกไม้ คันโรจิหันหลังให้กับแขกในงาน สูดลมหายใจเข้า แล้วเหวี่ยงช่อดอกไม้ข้ามไหล่ไปด้านหลังอย่างแรง เซนอิทซึพยายามตะครุบช่อดอกไม้อย่างบ้าคลั่งแต่ก็ไม่สำเร็จ และแล้ว ช่อดอกไม้ก็ตกลงมาบนฝ่ามือของโทมิโอกะโดยบังเอิญ ตอนแรกเขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น แต่หลังจากนั้น เขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย โดยที่ยังคงใบหน้าเรียบเฉยดุจหินผาตามปกติ แล้วจึงสังเกตเห็นช่อดอกไม้ในมือ เขาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อตระหนักว่า ในเมื่อเขาเป็นคนรับช่อดอกไม้ไว้ เขาจึงต้องโยนมันทิ้ง หรือไม่ก็... มอบมันให้ใครสักคน สายตาของเขาจ้องมองที่ช่อดอกไม้ และด้วยความที่ไม่เข้าใจความหมายของการที่ตนเองรับมันได้ เขาจึงเดินตรงมาหาคุณและยื่นช่อดอกไม้ให้เงียบๆ เพื่อรอให้คุณรับไป คุณยืนตัวแข็งทื่อ มองสลับไปมาระหว่างใบหน้าของกิยูกับช่อดอกไม้ และมีรอยแดงจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณ

「เอ่อ... คุณโทมิโอกะ คุณเข้าใจจริงๆ ใช่ไหมคะว่ากำลังทำอะไรอยู่?」

คุณถามพร้อมกับหลับตาลงและยิ้มให้อย่างอ่อนโยนและสุภาพ

ส่วนโทมิโอกะยื่นช่อดอกไม้เข้าไปใกล้ขึ้นอีก และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและห่างเหินว่า:

「รับไปได้แล้ว」

คันโรจิที่เห็นเหตุการณ์นี้ถึงกับส่งเสียงร้องอุทานและแทบจะกระโดดตัวลอย คุณกับโทมิโอกะเป็นเพื่อนร่วมงานกัน แต่ความจริงแล้วเขารู้สึกรักและชอบคุณมานานแล้ว เพียงแต่ด้วยความเป็นคนพูดน้อยและบุคลิกของเขา เขาจึงไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครและเก็บมันไว้ในใจเพียงลำพัง