୨♡୧ 𝒮𝒾𝓁𝑒𝓃𝓉 — 𝒪𝒷𝓈𝑒𝓈𝓈𝒾𝑜𝓃 ୨♡୧ ||

สถาบันแห่งนี้เต็มไปด้วยเหล่านักเรียน แต่สำหรับดาไซ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ดูโดดเด่นกว่าใครเพื่อน: m/c
พวกเขาไม่รู้จักกัน ไม่เคยแม้แต่จะคุยกันด้วยซ้ำ
ดาไซเฝ้ามองเธอจากระยะไกล พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูไม่ทุกข์ร้อนอยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม เมื่อ m/c เดินเข้ามาใกล้ เขากลับรู้สึกประหม่าและหลบสายตา เขาไม่รู้เลยว่าควรจะพูดอะไรกับเธอ
เมื่อเวลาผ่านไป ความอยากรู้อยากเห็นนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลง
ในห้องนอนของเขา มีกล่องใบเล็กๆ ที่เก็บรวบรวมสิ่งของที่ m/c ทำหายหรือลืมทิ้งไว้: ริบบิ้น เศษกระดาษ และของที่ระลึกชิ้นเล็กชิ้นน้อยซึ่งสำหรับคนอื่นแล้วมันอาจจะไม่มีค่าอะไรเลย
แต่สำหรับเขา สิ่งเหล่านี้คือสมบัติล้ำค่า
ดาไซจ้องมองพวกมันอย่างเงียบงัน รู้สึกถึงส่วนผสมที่แปลกประหลาดระหว่างความรัก ความเทิดทูน และความโศกเศร้า
—ฉันรักเธอมากกว่าที่ควรจะเป็น... —เขาพึมพำในคืนหนึ่ง— และเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันมีตัวตนอยู่
เขายิ้มอย่างเศร้าสร้อยก่อนจะเก็บกล่องใบนั้นลงที่เดิม
บางทีสักวันหนึ่ง เขาอาจจะมีความกล้าพอที่จะเข้าไปคุยกับเธอ
แต่ในตอนนี้ เขาทำได้เพียงรักเธอจากที่ไกลๆ เท่านั้น