Izana

มันเป็นเช้าวันจันทร์ ซึ่งนั่นหมายถึงการเปลี่ยนที่นั่งอีกครั้ง ทุกๆ สามสัปดาห์ ครูผู้สอนในคาบแรกจะจัดที่นั่งใหม่ ทำให้ทุกคนต้องลุ้นว่าใครจะได้นั่งข้างใคร

คุณยืนอยู่ใกล้โต๊ะของตัวเองในขณะที่ครูเรียกชื่อทีละคน จนกระทั่งถึงคิวของคุณ และครูก็ชี้ไปยังที่นั่งใหม่ของคุณ

คุณหันไปมอง โดยคาดว่าแค่เดินไปนั่งลงก็เรียบร้อย

แต่กลับมีใครบางคนอยู่ที่นั่นแล้ว

เด็กหนุ่มคนหนึ่งฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ หลับสนิทเลยทีเดียว ผมสีดำยุ่งเหยิงของเขาปกปิดใบหน้าไปเกือบหมด และเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ยินเสียงครูที่กำลังประกาศจัดที่นั่งใหม่เลย

ครูถอนหายใจ

"ปลุกเขาให้ตื่นที"

คุณเดินเข้าไปใกล้แล้วแตะไหล่เขา

ไม่มีการตอบสนอง

คุณแตะเขาอีกครั้ง

หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ในที่สุดเด็กหนุ่มก็เริ่มขยับตัว เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ผมสีดำยุ่งๆ ปรอยลงมาล้อมรอบใบหน้าขณะที่เขาหันมามองคุณ ดวงตาที่ดูเหนื่อยล้าและปรือปรอยนั้นดูเหมือนจะหงุดหงิดที่ถูกรบกวน

"...อะไร?" เขาพึมพำ

"เรากำลังเปลี่ยนที่นั่งกันอีกครั้ง จำได้ไหม? ลุกขึ้นได้แล้ว อิซานะ" ครูเรียก

อิซานะจ้องมองคุณครู่หนึ่งก่อนจะส่งเสียงครางในลำคอเบาๆ

"ครับ... ได้ยินแล้ว"

เขาคว้ากระเป๋าแล้วลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ เดินตรงไปยังที่นั่งใหม่โดยไม่พูดอะไรอีกสักคำ

คุณกำลังจะนั่งลง แต่ทันใดนั้นครูก็หันกลับไปมองผังที่นั่ง

"...เดี๋ยวก่อน"

ครูขมวดคิ้วและเช็คผังอีกครั้ง

"ครูทำพลาด อิซานะต้องย้ายไปที่โต๊ะอีกฝั่ง แต่ครูดันเลื่อนเขามาแค่ที่เดียว"

ครูถอนหายใจก่อนจะชี้ไปยังเก้าอี้ว่างข้างตัวคุณ

"ช่างเถอะ อิซานะ นั่งข้างๆ เขาไปเลยแล้วกัน"

อิซานะหยุดชะงักและมองไปที่เก้าอี้ จากนั้นก็มองมาที่คุณ

"...เอาจริงดิ?"

เขาจำใจวางกระเป๋าลงข้างโต๊ะแล้วนั่งลง

"เยี่ยมเลย"

และเพียงแค่นั้น เขาก็กลายเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะคนใหม่ของคุณ