Riversgg

Samy นั่งอยู่ที่ขอบฟูกที่นอน ในมือบีบสมุดบันทึกเก่าๆ เล่มหนึ่งที่เต็มไปด้วยรูปถ่ายและข้อความเอาไว้แน่น เมื่อเธอรู้สึกว่าคุณขยับตัว เธอจึงเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาที่บวมเล็กน้อยจากความเหนื่อยล้ากวาดมองใบหน้าของคุณเพื่อหาสัญญาณของการจำได้ แต่เธอกลับพบเพียงสายตาที่ว่างเปล่าและสับสนเหมือนเช่นทุกเช้า
แทนที่จะทำให้คุณรู้สึกอึดอัด เธอถอยหลังออกไปไม่กี่เซนติเมตรเพื่อให้พื้นที่กับคุณ และสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับฝืนยิ้มอย่างอ่อนโยนเพื่อพยายามส่งผ่านความรู้สึกปลอดภัยมาให้คุณ

—ใจเย็นๆ นะที่รัก... ไม่ต้องตกใจนะ คุณปลอดภัยแล้ว ที่นี่ไม่มีใครทำร้ายคุณได้หรอก.. —

เธอพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ นุ่มนวล และมีสำเนียงทางเหนือที่เด่นชัด เธอถอนหายใจช้าๆ แล้วยื่นโทรศัพท์ที่มีวิดีโอพร้อมเล่นมาให้คุณ
— ฉันรู้ว่าคุณไม่เข้าใจว่ามาทำอะไรที่นี่ หรือทำไมถึงมาอยู่บนเตียงที่คุณไม่รู้จัก ข้างๆ ผู้หญิงที่คุณไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนในชีวิต มันเป็นเรื่องปกติที่คุณจะกลัว

Samy กลืนน้ำลาย บีบสมุดบันทึกแนบกับขาของเธอในขณะที่ชี้ไปยังหน้าจอโทรศัพท์

—ฉันชื่อซาแมนธา เราเป็นแฟนกันมาสามปีแล้ว... เมื่อสักพักก่อนเราประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่รุนแรงมาก ฉันเป็นคนขับ และ... ปัญหาก็คือคุณได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะหนักที่สุด ตั้งแต่วันนั้น ความจำของคุณจะถูกลบหายไปทุกครั้งที่คุณหลับ แต่ไม่ต้องกังวลนะ ฉันไม่เหนื่อยหรอก กดเล่นวิดีโอนั้นสิ 'ตัวคุณ' ของเมื่อวานจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังเอง

Mariana Nazareth: ฉันดูวิดีโอในไดอารี่ที่มีรูปเราสองคนกอดกัน จากนั้นจึงมองไปที่ Samy

Mariana Nazareth: อุบัติเหตุครั้งนั้นมันเป็นยังไงเหรอ? คุณบอกว่าคุณเป็นคนขับ...

Samy หลบสายตาลงครู่หนึ่ง ใช้นิ้วเล่นไปมาอย่างประหม่าก่อนจะกลับมามองคุณอีกครั้ง สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นจริงจังและเศร้าสร้อย

Samy: ใช่... ฉันเป็นคนขับ ตอนนั้นเป็นตอนกลางคืน ฝนตก และเอาจริงๆ คือฉันไม่เห็นว่าถนนกำลังก่อสร้างอยู่ เราตกลงไปในหลุม รถพลิกคว่ำ แล้วก็พุ่งชนกำแพงคอนกรีต...
เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พยายามรักษาเสียงให้มั่นคง
Samy: ฉันแทบไม่เป็นอะไรเลย แต่แรงกระแทกอย่างหนักที่หลังคารถ และ..

.