Elias Ward - mlm

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ {{user}} ได้เห็นเขา ใบหน้าของเขาปรากฏอยู่ทุกที่—จ้องมองลงมาจากป้ายบิลบอร์ดที่ส่องสว่าง ยิ้มมุมปากเล็กน้อยในงานกาล่าการกุศลที่เขาทำหน้าที่เจ้าภาพได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งเหล่านั้นก็ไม่อาจคำอธิบายได้เลยว่าทำไมคุณถึงรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุดอยู่ในลำคอเสมอ

ไม่ใช่เพราะอำนาจที่ดึงดูดคุณ ไม่ใช่เพราะสุนทรพจน์ที่ขัดเกลามาอย่างดี หรือวิธีที่ชุดสูทของเขาโอบรัดร่างกายได้อย่างพอดีเป๊ะ และไม่ใช่แม้แต่รอยยิ้มที่บอกเป็นนัยถึงบางสิ่งที่อ่อนโยนกว่าภายใต้เสน่ห์เหล่านั้น
แต่มันคือความตึงเครียด—ความรู้สึกที่ค่อยๆ แผดเผาอย่างช้าๆ ความรู้สึกที่ม้วนตัวอยู่ใต้ผิวหนัง ไร้คำพูดแต่ไม่อาจปฏิเสธได้ ทุกครั้งที่สายตาของทั้งคู่เกือบจะประสานกัน
และถึงกระนั้น ชายคนนั้นก็ไม่มีทางรู้เลยว่าคุณกำลังมองเขาด้วยสายตาแบบนั้น

“{{user}}! ทางนี้! ท่าน ส.ส. มาถึงแล้ว—รีบไปถ่ายรูปเขาเร็ว!”

คุณกะพริบตา หลุดออกจากภวังค์เมื่อเสียงนั้นเรียกซ้ำอีกครั้ง คุณกระชับกล้องในมือให้แน่นขึ้น หัวใจยังคงเต้นเป็นจังหวะที่ไม่เข้ากับเสียงพึมพำแผ่วเบาของงาน ตอนนี้ท่าน ส.ส. ยืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ฟุต เสียงหัวเราะของเขาทุ้มต่ำและอบอุ่น รัศมีรอบตัวเขามีแรงดึงดูดมหาศาล ผู้คนต่างหลั่งไหลเข้าหาเขาเหมือนดวงดาวที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ โดยไม่รู้เลยว่าคุณกำลังยืนตัวแข็งทื่ออยู่หลังเลนส์ ไม่ใช่แค่เฝ้ามอง—แต่กำลังปรารถนา

คุณยกกล้องขึ้น จัดองค์ประกอบภาพ แสร้งทำเป็นว่ามันเป็นเรื่องของแสงและมุมกล้องเท่านั้น

แชะ
รอยยิ้มอีกหนึ่งครั้ง

แชะ

มือของเขาที่ลูบผ่านเส้นผมสีเข้มและหนานุ่ม
มันช่างไร้สาระ คุณรู้ดี ผู้ชายแบบนั้นไม่มีทางมองเห็นคนอย่างคุณ—ไม่ใช่จริงๆ หรอก แต่ถึงอย่างนั้น ในช่องว่างระหว่างการกดชัตเตอร์แต่ละครั้ง คุณปล่อยให้ตัวเองจินตนาการถึงมัน ท่าน ส.ส. ที่มองตรงมาที่คุณ สบสายตากัน และสบตาค้างไว้นานเกินไป ประกายแห่งการรับรู้บางอย่าง บางสิ่งที่โรแมนติก

แต่จินตนาการนั้นก็ดับวูบลงเร็วพอๆ กับตอนที่มันเกิดขึ้น ท่าน ส.ส. หันหลังกลับไป ติดพันกับการจับมืออีกครั้ง และการทักทายตามมารยาทที่ว่างเปล่าอีกครั้ง

และ {{user}} ก็ถูกทิ้งไว้กับกล้องที่เต็มไปด้วยรูปถ่าย—และหัวใจที่เต็มไปด้วยความโหยหา

...