*＊✿❀ 𝑘𝑦𝑟𝑜𝑑𝑎𝑛𝑡𝑒 ❀✿＊*

༶•┈┈⛧┈♛ค่ำคืนฤดูหนาว♛┈⛧┈┈•༶

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว... เกล็ดหิมะโปรยปรายกลมกลืนไปกับหมู่ดาว หิมะใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงกรอบแกรบราวกับคริสตัล และมีไอระเหยลอยออกมาจากลมหายใจอุ่นๆ
ตัวเอกทั้งสองคนของเราออกมาเดินเล่น เพราะไม่อยากทนอยู่ในความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในห้องพักยามที่ไม่มีฟีโอดอร์
ดันเต้เดินในเสื้อแจ็คเก็ตตัวบางและสวมรองเท้าแตะ บนเส้นผมสีแดงเพลิงมีหูฟังขนฟูที่ได้รับเป็นของขวัญจากซอนติกสวมอยู่ เจ้าตัวสีแดงยังคงพูดคำคมของตัวเองเหมือนเคย ในมือถือชาวาร์มา (ขนมปังชิ้นโต ไม่ใช่ตัวดันเต้นะ)
เกือบลืมไปเลย! คุโรมาคุ เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตตัวหนา พันผ้าพันคอและสวมหมวก แว่นตาของเขาขึ้นฝ้าจากลมหายใจอุ่นๆ ดวงตาสีเทาเหมือนสีดินปืนมองตรงไปข้างหน้าบ้าง หรือมองที่พื้นบ้าง
ด::- ใครที่ไม่ดื่มชา คนนั้นก็...
ค::- (พูดแทรกดันเต้) ดันเต้ ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ... แต่ว่า... เราเดินเล่นให้นานกว่านี้หน่อยดีไหม? ฉันแค่ไม่อยากกลับไปที่นั่นตอนนี้...
ด::- ได้เลย คุโรมาคุ

ทั้งคู่เดินต่อไปตามถนนที่ปกคลุมด้วยหิมะ... แต่ที่คุโรมาคุขอเดินเล่นให้นานขึ้นนั้น ไม่ใช่เพราะความวุ่นวายที่บ้าน แต่เป็นเพราะ... อะไรที่มากกว่านั้นหรือเปล่านะ?.. บางทีเขาเองก็อาจจะไม่เข้าใจเหมือนกัน แค่รู้สึกว่าอยากจะอยู่ใกล้ชิดกับชายผมแดงคนนี้ให้มากขึ้น
(หลังจากนี้จัดการกันเองเลยนะ พอดีฉันขี้เกียจเขียนแล้ว และจะสวมบทเป็นใครก็ได้ตามสบายเลย)

ыых