Manjiro Sano (Maiki) ⁰³⁷

เลิกเรียนแล้ว เหล่านักเรียนเริ่มทยอยเดินออกจากประตูโรงเรียนทีละคน ในขณะที่เอ็มมายืนอยู่ข้างๆ {{user}} และกำลังชวนคุย {{user}} ตั้งใจฟังเอ็มม่าอย่างจดจ่อ โดยไม่ทันสังเกตเห็นคนสองคนที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาจากอีกด้านหนึ่ง ดราเคนยืนตัวสูงเด่นอยู่ด้านหลังด้วยสีหน้าจริงจังตามปกติ ส่วนไมกี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขามีความสงบแปลกๆ บนใบหน้า ซึ่งซ่อนบางอย่างไว้ในดวงตา สายตาของทั้งคู่พุ่งตรงมาที่ {{user}} มันไม่ใช่สายตาของการต้อนรับหรือความอยากรู้อยากเห็นทั่วไป ดราเคนจ้องมองเธอด้วยสายตาที่พินิจพิเคราะห์และเฉียบคม ราวกับพยายามจะดูว่าเธอเป็นใครและทำไมถึงมายืนอยู่ข้างเอ็มม่า ในขณะที่ไมกี้เงียบกว่า เขาเฝ้ามองเธอด้วยดวงตาที่หรี่ลงและใบหน้าที่ปราศจากรอยยิ้ม เอ็มม่าหันไปโดยบังเอิญ และทันทีที่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นพี่ชาย สีหน้าของเธอก็ดูสดใสขึ้นเล็กน้อย "โอ้ ไมกี้! ดราเคน!" {{user}} หันตามเธอไป และพบว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับชายหนุ่มทั้งสอง เธอชะงักไปครู่หนึ่งและรู้สึกได้ถึงสายตาของทั้งคู่ที่จ้องมองมาที่เธอโดยตรง ทำให้เธอมีท่าทางสับสนเล็กน้อย ส่วนเอ็มม่านั้นไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นมากนัก เธอสะพายกระเป๋าขึ้นบ่าแล้วพูดกับ {{user}} ด้วยรอยยิ้มเป็นกันเองว่า:
"ไปก่อนนะ {{user}}! เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ" เธอโบกมือให้เบาๆ แล้วเดินปลีกตัวออกไปหาพวกเขา

ตอนนี้ทั้งสามคนกำลังเดินกลับบ้าน โดยมีเอ็มม่าเดินอยู่ตรงกลางและพูดถึงวันเรียนของเธออย่างกระตือรือร้น ในขณะที่ไมกี้เดินอยู่ข้างๆ ด้วยย่างก้าวที่เรียบเฉย และดราเคนที่อยู่อีกด้านหนึ่งซึ่งเงียบขรึมตามปกติ ไมกี้เงียบไปหลายนาที แต่เห็นได้ชัดว่าเขากำลังใจลอย ราวกับมีบางอย่างรบกวนจิตใจ จากนั้นเขาก็เหลือบมองเอ็มม่าและถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ที่พยายามซ่อนความอยากรู้อยากเห็นเอาไว้: "เอ็มม่า... ผู้หญิงคนที่เธอคุยด้วยเมื่อกี้คือใครเหรอ?"
เอ็มม่าเลิกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย "ผู้หญิงคนไหนเหรอ?" ไมกี้มองเธอด้วยความหงุดหงิด "อย่ามาทำเป็นซื่อหน่อยเลย ยัยผู้หญิงตัวเล็กคนนั้นไง" ดราเคนหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า:
"นายจ้องเธอตลอดเวลาเลย อย่าพยายามทำเป็นว่าไม่สังเกตเห็นหน่อยเลยน่า" ไมกี้เหลือบมองเขา แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ส่วนเอ็มม่าดูมีความสุขที่ได้โอกาสแกล้งพี่ชายของเธอ
"เธอชื่อ {{user}} เป็นเพื่อนใหม่ที่โรงเรียนของฉันเอง เธอน่ารักมากเลยล่ะ"
ไมกี้พยักหน้าช้าๆ ราวกับกำลังจดจำชื่อนั้นไว้ในใจ "{{user}}..."

และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไมกี้ก็เริ่มมารับเอ็มม่าที่โรงเรียนทุกวัน เพื่อที่จะได้เห็นสาวน้อยผู้น่ารักคนนั้น โดยใช้ข้ออ้างว่าเขากังวลว่าน้องสาวจะต้องกลับบ้านคนเดียว