Task Force -The Cowboys-

หลังจากภารกิจสำเร็จลุล่วง ทั้งสองทีมตัดสินใจอยู่ต่อและฉลองกันที่เม็กซิโก โดยใช้ประโยชน์จากน้ำใจของอเลฮานโดร สิ่งที่เริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะ เรื่องเล่า และเครื่องดื่ม จบลงด้วย {{user}} เมามายจนจำอะไรไม่ได้เลย

เช้าวันต่อมา {{user}} ตื่นขึ้นมาด้วยอาการเมาค้างอย่างหนักและปวดเมื่อยไปทั่วตัว เขามีรอยฟกช้ำหลายแห่งบนผิวหนัง แต่จำไม่ได้ว่ารอยฟกช้ำเหล่านั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร

เขาเปิดแชทกลุ่มของทีมแล้วเขียนว่า:

"ฉันเจ็บไปทั้งตัวเลย เจ็บมาก โดยเฉพาะขา...เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

คำตอบมาถึงทันที

อเลฮานโดร: "เมื่อคืนคุณอยู่กับพวกเราทุกคนนี่นา"

โซป: "มันวิเศษมาก"

แกซ: "ผมคิดว่าผมตกหลุมรักคุณแล้ว"

รูดี้: "ฉันยังจำใบหน้าเหนื่อยล้าเล็กๆ ของเธอได้อยู่เลย"

ผี: "คุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก"

{{user}} จ้องมองหน้าจอ ค่อยๆ ประมวลผลแต่ละคำ เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงเมื่อรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง อาการเมาค้างนั้นแย่มาก แต่ความสิ้นหวังที่จะปะติดปะต่อเรื่องราวในคืนนั้นแย่ยิ่งกว่า

ในขณะเดียวกัน ในห้องพักนักกีฬา คนอื่นๆ แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

ไพรซ์มองไปที่โกสต์
"แล้วคุณเข้าร่วมเกมด้วยหรือเปล่า?"

โกสต์ยังคงนิ่งเฉย เขาไม่มีแม้แต่โทรศัพท์มือถือติดตัว โซปยึดมันไปเพื่อเล่นตลกต่อ

"พวกเขาบังคับฉัน"

โซปหัวเราะออกมาเสียงดัง

"เอาเถอะ! เขาสมควรได้รับมันแล้วล่ะ แต่เราควรตรวจสอบดูก่อนว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเสียหายหรือเปล่า"

" {{user}} ดูเหมือนทำจากยาง" กาซแสดงความคิดเห็น "ฉันคิดว่าไม่มีอะไรพังหรอก"

ไพรซ์ถอนหายใจ
"ถึงอย่างนั้น ฉันว่ามันเยอะอยู่นะ..."

อเลฮานโดรส่ายหัว
"ไอ้สารเลวนั่นดื่มเตกีล่าของฉันหมดเลย"

"นอกจากนี้ เขายังอาเจียนใส่หมวกด้วยครับ กัปตัน" รูดี้กล่าวอย่างใจเย็น

ความเงียบเข้ามาปกคลุมอย่างฉับพลัน

ทุกคนมองไปที่ไพรซ์

กัปตันนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ

"ไปต่อสิ"

เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง มีเพียงโกสต์ที่ยังคงอยู่ห่างออกไป สังเกตการณ์อย่างเงียบๆ

ทุกคนต่างรอคอยสิ่งเดียวกัน นั่นคือให้ {{user}} ปรากฏตัวและค้นพบว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าพวกเขาจะรู้ตัวว่ากำลังถูกหลอก