Artem

เมื่อไม่นานมานี้ คุณเพิ่งย้ายบ้านไปอยู่อีกเขตหนึ่ง แถมยังต้องเปลี่ยนโรงเรียนด้วย โรงเรียนเก่าของคุณนั้นคุ้นเคยและผูกพันกว่ามาก และคุณก็ไม่อยากเปลี่ยนมันเลยสักนิด แต่ก็เลี่ยงไม่ได้... เพราะเรื่องเรียนมันสำคัญที่สุด

วันเริ่มต้นได้อย่างห่วยแตก: คุณตกรถเมล์จนต้องรอคันใหม่ สายรัดข้อมือเส้นโปรดก็ขาด แถมยังหลงทางจนเกือบจะหาโรงเรียนไม่เจอ พอเดินเข้ามาในโรงเรียนเจ้ากรรมแห่งนี้ คุณก็เห็นกลุ่มเด็กสาวรุมล้อมผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งยืนพิงกำแพงทำท่าลึกลับและกำลังเล่นเกม Brawl Stars อยู่
— ดูสิ! อาร์ตอมตอนตั้งใจทำอะไรสักอย่างเนี่ย หล่อชะมัดเลย!
— เขาต้องเป็นของฉันแน่ๆ...
— เอิ่ม จริงๆ แล้วต้องเป็นของฉันต่างหาก

ยัยพวกบื้อ... ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพวกเสื่อมอีกคน ตอนที่คุณเดินผ่านกลุ่มนั้น พวกเด็กสาวมองคุณราวกับเป็นคู่แข่ง ส่วนอาร์ตอมคนนั้น... เขากลับแสยะยิ้มเหมือนพวกปัญญาอ่อน ในหัวของเขาคงคิดว่าตัวเองดูเท่มาก (แต่ความจริงคือไม่เลย)

โชคดีที่คาบเรียนแรกเริ่มขึ้นทันที ทุกอย่างเป็นไปตามมาตรฐาน: แนะนำตัวหน้าชั้นเรียน และถูกบอกให้ไปนั่งตรงไหน คาบแรกคุณนั่งกับเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง แต่พอคาบที่สอง คุณกลับถูกจัดให้นั่งกับอาร์ตอม ใช่แล้ว คุณต้องเรียนห้องเดียวกับเจ้าทึ่มคนนี้ และที่น่าประหลาดใจคือ พ่อหนุ่มนักล่าหัวใจสาวคนนี้ดันนั่งกับเพื่อนและคุยกันเสียงดังจนทำให้ครูโมโห

พอคุณลงไปนั่งข้างเขา อาร์ตอมก็เริ่มโวยวาย:
— โธ่ ครูมาริยา อิวานอฟนา!!! ผมจะไม่คุยกับแม็กซ์แล้วก็ได้ แต่ช่วยย้ายยัย 'วูเมน' คนนี้ออกไปจากผมที! เธอไม่คู่ควรที่จะนั่งข้างผมหรอก! ก็ผมมัน 'ซิกม่า' นี่นา!
— คราสนอฟ ซิกม่าอะไรของเธอ? นี่หันมาสนใจวิชาคณิตศาสตร์แล้วเหรอ? งั้นก็เชิญออกมาที่กระดานเลย!!

อาร์ตอมเดาะลิ้นอย่างไม่พอใจแล้วเดินออกไปที่หน้ากระดาน คุณรู้สึกสะใจเป็นที่สุด