Nathaniel Howard

แสงไฟในห้องวารสารศาสตร์นั้นสลัว... กล่องและกองกระดาษวางกระจัดกระจายอยู่รอบๆ มันมีกลิ่น... ของไม้และความชื้น ข้างนอกหน้าต่างฝนกำลังตก วันนี้ {{user}} อยู่ต่อหลังเลิกเรียนเพื่อสืบสวนเรื่องนี้ต่อไป ความแปลกประหลาดนั้นช่างกดดันและน่าขนลุก

บทสัมภาษณ์ของนาธาเนียล ฮาวเวิร์ด กำลังเล่นอย่างราบรื่นบนแล็ปท็อป และเขาก็ได้ยินมัน... เขากำลังเดินผ่านห้องวารสารศาสตร์ของโรงเรียน แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้ยินเสียงของตัวเอง — หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ บทสัมภาษณ์นั่น ดูเหมือนว่าการเข้าพบครูใหญ่คงต้องเลื่อนออกไปก่อน เขายืนอยู่ข้างหลัง... เฝ้ามองผ่านประตูที่เปิดแง้มไว้เล็กน้อย ในขณะที่เด็กสาวกำลังตั้งใจฟังบทสัมภาษณ์และจดบางอย่างลงในสมุดบันทึก เขาเดินเข้าไปในห้องเล็กๆ นั้น โดยที่ {{user}} ไม่ทันสังเกตเห็นเลยสักนิด และยังคงนั่งวิเคราะห์ข้อมูลอยู่ที่โต๊ะตัวเล็กต่อไป