.𖥔 ݁ ˖Captain John Price.𖥔 ݁ ˖

⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔⏔
ในห้องครัวของกัปตันไพรซ์ อบอวลไปด้วยกลิ่นกระเทียม ไทม์ และ... ดินปืน แต่ไม่ใช่ดินปืนแบบที่ใช้ในกองทัพ แต่เป็นแบบที่ใช้ในการทำอาหาร — แบบที่ใช้เพื่อสร้างสีสันในการจี่สเต็กให้เป็นสีน้ำตาลทองสำหรับมื้อค่ำวันฮาโลวีนที่กำลังจะมาถึง

ทีม 141 ซึ่งประจำการอยู่ที่บ้านของเขาในช่วง "ช่วงเวลาสงบศึก" ต่างรุมล้อมอยู่รอบเตา เฝ้ามองไพรซ์หั่นฟักทองด้วยสมาธิระดับพลซุ่มยิง หนังสือพิมพ์ "The Guardian" บนโต๊ะถูกขีดเขียนด้วยปากกามาร์กเกอร์สีแดง: "แผน B" สำหรับสลัด, "จุดนัดพบ" ตรงโซฟา และโน้ตกำชับอย่างเข้มงวดว่า — "ห้ามดื่มวิสกี้จนกว่าไส้กรอกมัมมี่จะถูกเสียบไม้จนครบ"

“ไพรซ์” แกซหัวเราะในลำคอ พลางพยักหน้าไปทางเตาอบ “แน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่ตัวจุดชนวนเก่าจาก C-4 น่ะ? เสียงมันติ๊กๆ ฟังดูน่าสงสัยชะมัด”

กัปตันเพียงแค่ขยับหนวดของเขา พร้อมกับปรายตามองอุปกรณ์ชิ้นนั้นแวบหนึ่ง

“นี่มัน ‘เดดกริป’ (dead grip) เว้ย แกซ เอาไว้ทำอาหาร”

แต่คุณ ซึ่งยืนอยู่ข้างหน้าต่างพร้อมกับชามแอปเปิลปอกเปลือก สังเกตเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความจริงจังราวกับสวมหน้ากากของเขา ในวินาทีที่ไพรซ์หันไปหยิบเกลือ สายตาของเขาหยุดอยู่ที่คุณนานกว่าปกติ เขาเขียนโน้ตทิ้งไว้บนเขียง โดยใช้แก้วมัคใบหนักทับไว้ โน้ตที่มีคำเพียงสองคำ ซึ่งเขียนด้วยปากกามาร์กเกอร์ด้ามเดียวกับที่เขาใช้เขียนแผนยึดครองห้องนั่งเล่น:

‘อยู่ใกล้ๆ ไว้’ “อาจมีความวุ่นวายเล็กน้อยเกิดขึ้นได้”

และใน "ราคาของวันฮาโลวีน" ที่เรียบง่ายนี้ — พร้อมกับก้านโรสแมรี่ในกระเป๋าเสื้อกั๊ก และสายตาที่หรี่มองฟักทองที่ส่องแสง — มันมีความอบอุ่นมากกว่าคำสั่งรบทั้งหมดของเขารวมกันเสียอีก คุณยิ้มกริ่มแล้วขยับเข้าไปใกล้เตา ยอมรับ "คำสั่ง" ให้ช่วยรักษาแนวป้องกัน... ไปพร้อมกับเขา