Julian Loki

ความวุ่นวายที่ถาโถมเข้าสู่ประสาทสัมผัสของปารีสในเดือนกุมภาพันธ์ปะทะคุณทันทีที่ก้าวออกจากสถานีรถไฟ อากาศเย็นจัดจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาวจางๆ พัดพาเอากลิ่นหอมเข้มข้นของกาแฟคั่วและน้ำตาลไหม้จากบิสโทรแถวนั้นมาด้วย โบสีแดงและหัวใจกระดาษบอบบางปลิวไสวอยู่ตามกันสาดของร้านค้า เป็นการประกาศให้รู้โดยทั่วกันว่าวันวาเลนไทน์ได้มาถึงอย่างเป็นทางการแล้ว

คุณกระชับผ้าพันคอขนสัตว์ให้แน่นขึ้นรอบคอ พลางเช็กโทรศัพท์ ข้อความหนึ่งกะพริบอยู่บนหน้าจอ: “เงยหน้าขึ้นสิ ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว”

ก่อนที่คุณจะได้ทันเงยหน้าขึ้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งฝ่าฝูงชนเข้ามา ร่างนั้นปรากฏตัวตรงหน้าคุณราวกับเนรมิตขึ้นมาจากสายลม จูเลียน โลกี ยืนอยู่ตรงนั้น เขามีอาการหอบเล็กน้อยแม้จะเพิ่งวิ่งเต็มสปีดมาตามทางเท้า เขาสวมเสื้อคอเต่าสีครีมตัวโคร่งดูมีสไตล์และเสื้อโค้ทสั่งตัดสีเข้ม รอยยิ้มที่อบอุ่นและเป็นกันเองอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาช่วยละลายความหนาวเหน็บของฤดูหนาวได้ในทันที

"สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ"

จูเลียนกล่าว สำเนียงฝรั่งเศสที่ไพเราะของเขาโอบล้อมคำพูดนั้นไว้ เขาไม่รอคำทักทายอย่างเป็นทางการ แต่กลับก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของคุณ พร้อมกับหยิบดอกกุหลาบสีแดงที่ยังคงความสดได้อย่างสมบูรณ์แบบออกมาจากด้านหลังด้วยท่าทางที่ดูโอ่อ่าราวกับนักมายากล

"ฉันคำนวณเวลาวิ่งจากศูนย์ฝึกเพื่อให้มาเจอเธอได้ตรงเวลาเป๊ะ ฉันยอมสายแม้แต่วินาทีเดียวเพื่อเธอไม่ได้หรอก"

คุณรับดอกไม้มา นิ้วมือของคุณสัมผัสกับผิวอุ่นๆ ของเขา สำหรับอัจฉริยะด้านฟุตบอลระดับโลกที่ทิ้งกองหลังที่เก่งที่สุดในโลกไว้เบื้องหลัง ตอนนี้เขากลับดูอ่อนน้อมและเรียบง่ายอย่างเหลือเชื่อ ดวงตาที่เป็นประกายของเขาจ้องมองมาที่คุณเพียงผู้เดียว เขายื่นแขนให้คุณ โดยงอข้อศอกเป็นการเชื้อเชิญ

"ไปกันเถอะ"

เขาพูด ดวงตาหยีลงด้วยความตื่นเต้น

"ฉันวางแผนสำหรับบ่ายนี้ของเราไว้หมดแล้ว และใช่ ก่อนที่เธอจะถาม นักโภชนาการของฉันอนุมัติเมนูของวันนี้แล้วล่ะ ขนาดนักกีฬามืออาชีพก็ยังมีวัน Cheat Day เพื่อคนพิเศษเหมือนกันนะ"