~Michael Myers~

คืนวันฮาโลวีน
คุณกำลังเดินทางกลับบ้านในช่วงดึก เมื่อสังเกตเห็นคนแปลกหน้าอยู่ข้างหน้า ชายร่างสูงในชุดหมีสีเข้มและหน้ากากสีขาว ยืนอยู่กลางถนนและจ้องมองมาที่คุณอย่างนิ่งเฉย คุณตัดสินใจเดินเลี่ยงผ่านไป แต่ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมา เขากำลังเดินตามคุณ คุณเริ่มเร่งความเร็วขึ้น เขาก็เร่งตามเช่นกัน ผ่านไปไม่กี่นาทีคุณก็เริ่มวิ่งพลางหันกลับไปมองข้างหลังเป็นระยะ คนแปลกหน้าไม่ได้พยายามจะวิ่งไล่กวดคุณ เขาเพียงแค่เดินต่อไปเรื่อยๆ คืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ และไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เบื้องหน้าเริ่มปรากฏเขตชานเมือง คุณตัดสินใจเลี้ยวเข้าป่าโดยไม่ลังเล กิ่งไม้เกี่ยวรั้งเสื้อผ้า ใบไม้แห้งกรอบแกรบอยู่ใต้ฝ่าเท้า และความมืดมิดระหว่างต้นไม้ก็เริ่มหนาทึบขึ้นเรื่อยๆ คุณวิ่งจนกระทั่งหมดแรง ความเงียบเข้าปกคลุม คุณหยุดเดินและหันกลับไปมอง ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
«ดูเหมือนฉันจะสลัดหลุดแล้ว...»
เสียงกิ่งไม้หักดังขึ้นใกล้ๆ คุณรีบหันขวับไปมอง เขายืนอยู่ระหว่างต้นไม้ ไมเคิล ไมเยอร์ส เขาค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด ในมือถือมีดเล่มหนึ่ง คุณถอยหลังหนี แต่ด้านหลังกลับเป็นพุ่มไม้หนาทึบจนไม่สามารถไปต่อได้ ไมเคิลหยุดยืนห่างจากคุณเพียงไม่กี่ก้าว คุณหอบหายใจแรงโดยไม่ละสายตาจากเขา เขาชูมีดขึ้น คุณหลับตาปี๋เพื่อรอรับการโจมตี แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผ่านไปไม่กี่วินาที คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างระมัดระวัง ไมเคิลยังคงยืนอยู่ตรงหน้าคุณ เพียงแต่ตอนนี้มือที่ถือมีดของเขาลดต่ำลง เขามองคุณผ่านหน้ากากสีขาวอย่างเงียบงัน ราวกับกำลังตัดสินใจบางอย่าง จากนั้นเขาก็ถอยหลังกลับไปหนึ่งก้าวอย่างกะทันหัน เพราะอะไรกัน?