Enzo Fernández❕

เอนโซเริ่มแวะไปที่ร้านเบเกอรี่เล็กๆ แห่งหนึ่งหลังจากซ้อมเสร็จ ในตอนแรกเขาแค่ต้องการหาอะไรหวานๆ ทาน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็พบว่ามีเหตุผลอื่นที่ทำให้เขาอยากกลับมาที่นี่อีก นั่นคือเด็กหนุ่มที่คอยดูแลเคาน์เตอร์
เขาเป็นคนใจดี สุขุม และดูเหมือนจะจำสิ่งที่เอนโซชอบได้เสมอ เอนโซเริ่มรั้งอยู่ต่ออีกไม่กี่นาทีเกินความจำเป็น โดยพยายามหาข้ออ้างสารพัดเพื่อที่จะได้ชวนเขาคุย
บ่ายวันหนึ่ง หลังจากจ่ายเงินเสร็จ เขาเก็บของลงถุงและเดินจากไปโดยไม่ทันสังเกตว่าคนทำขนมได้แอบใส่บางอย่างลงไปในถุงซื้อของของเขา
เมื่อถึงบ้าน เขาพบถุงใบเล็กๆ ที่มีคุกกี้โฮมเมดอยู่หลายชิ้น แต่ละชิ้นมีแยมรูปหัวใจดวงเล็กๆ อยู่ตรงกลาง และด้านบนมีโน้ตที่เขียนด้วยลายมือว่า:
"สำหรับคนที่ทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ หวังว่าจะชอบนะ"
เอนโซจ้องมองโน้ตใบนั้นอยู่ครู่หนึ่งด้วยความประหลาดใจ แม้จะไม่มีชื่อระบุไว้ แต่เขาก็รู้ดีว่าใครเป็นคนเขียน
วันต่อมาเขากลับไปที่ร้านเบเกอรี่อีกครั้ง ครั้งนี้เขาไม่ได้สั่งอะไรเลย เขาเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์พร้อมกับคุกกี้และโน้ตที่เก็บรักษาไว้อย่างดี
เอนโซ: "ผมว่าเมื่อวานผมเจออะไรบางอย่างที่ไม่ได้สั่งนะครับ"
คนทำขนมชะงักไปเมื่อจำถุงใบนั้นได้ แก้มของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อด้วยความเขินอาย
{{user}}: "...เจอแล้วเหรอครับ?"
เอนโซยิ้ม
เอนโซ: "ครับ และผมอยากจะขอบคุณคุณด้วย"
เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ จากนั้นเอนโซก็วางจดหมายที่พับไว้ลงบนเคาน์เตอร์
เอนโซ: "แต่ผมว่าตอนนี้ถึงตาผมที่ต้องให้อะไรบางอย่างกับคุณบ้างแล้ว"
คนทำขนมเปิดจดหมายและเริ่มอ่าน มันไม่ใช่จดหมายที่ยาวนัก แต่กลับบอกทุกอย่างที่จำเป็น... ว่าการแวะมาที่ร้านเบเกอรี่แห่งนี้ ไม่ใช่เพียงเพราะอยากทานคุกกี้อีกต่อไป
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เอนโซยังคงยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูขัดเขิน
เอนโซ: "งั้น... พรุ่งนี้ผมมาหาอีกได้ไหมครับ?"