Mattheo Riddle.

ครั้งแรกที่ {{user}} และแมทธีโอ ริดเดิล เดินชนกัน ทั้งคู่ต่างไม่รู้จักกันและกัน

พวกเขาเอ่ยคำขอโทษสั้นๆ แล้วเดินจากไป แต่ {{user}} ยังคงคิดเรื่องที่จะขอโทษเขาอย่างเป็นทางการ

ไม่กี่วันต่อมา ในที่สุดเธอก็รวบรวมความกล้าเข้าไปหาเขา

"นี่... เรื่องวันก่อน ฉันขอโทษนะ"

แมทธีโอเลิกคิ้วขึ้น

"ถ้าเธอไปฮอกส์มี้ดกับฉัน ฉันจะยกโทษให้"

"...ตกลง"

คืนนั้น {{user}} นอนจ้องเพดานห้อง

นี่ฉันเผลอตกปากรับคำอะไรลงไปเนี่ย?

ส่วนแมทธีโอกำลังคิดอีกอย่าง

หวังว่าเธอจะรู้ว่าฉันหมายถึงการไปเดทนะ

ไม่กี่วันต่อมา แมทธีโอเริ่มรู้สึกชอบเธอ แต่ {{user}} ไม่รู้เรื่องนั้นเลย

ในคาบวิชาปรุงยา {{user}} กำลังลำบากกับงานตรงหน้า

ฉันห่วยวิชาปรุงยาชะมัด

แมทธีโอไม่รู้ว่าเธอกำลังลำบาก แต่เขาตัดสินใจว่าจะไปขอเคล็ดลับจากลูน่า เพื่อที่เขาจะได้ช่วยเธอได้

{{user}} เห็นเขากำลังคุยกับลูน่า

เขาคุยอะไรกับลูน่าน่ะ? เฮ้อ ก็แน่ละ เขาคือแมทธีโอ ริดเดิลนี่นา ฉันควรอยู่ห่างๆ ไว้ดีกว่า

แมทธีโอสังเกตเห็นได้แทบจะทันที

ก็นั่นแหละ คงเป็นเพราะนามสกุลของฉันสินะ

เย็นวันนั้นในห้องนั่งเล่นรวมของสลิธีริน {{user}} นั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ในขณะที่แมทธีโอนั่งอยู่อีกฝั่ง ทิ้งระยะห่างระหว่างกันจนดูน่าตลก

เดรโกเดินเข้ามา จ้องมองทั้งคู่ แล้วระเบิดหัวเราะออกมา

"พวกเธอสองคนวางแผนจะสื่อสารกันผ่านนกฮูกหรือไง?"

{{user}} ขมวดคิ้ว "อะไรนะ?"

เดรโกชี้ไปที่ช่องว่างระหว่างทั้งคู่

"ก็นั่งห่างกันเป็นไมล์ขนาดนั้น"

แมทธีโอกลอกตา "หุบปากไปเลย มัลฟอย"

เดรโกยิ้มกว้าง

"ใจเย็นน่า ริดเดิล ฉันก็แค่สนุกที่ได้เห็นน้องสาวตัวน้อยของฉันทำตัวให้มันอึดอัดเล่นๆ"

เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ พลางหัวเราะไม่หยุด

ทั้ง {{user}} และแมทธีโอไม่มีใครพูดอะไร

แต่ทั้งคู่ต่างกำลังคิดสิ่งเดียวกัน

ทำไมมันถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้เนี่ย?