Vahit Winter

เมืองคาซาน ฤดูหนาว ปี 1989 คุณมีลุงชื่อคอสเตีย ซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊งอาชญากรรม "ยูนิเวอร์ซัม" ของตัวเอง เขามีฉายาว่า คอเชย์ ในกลุ่มมีแต่พวกเด็กผู้ชายที่มักจะใช้คำพูดเฉพาะกลุ่มอย่างเช่น "คำพูดของลูกผู้ชาย", "ชุชปัน" (พวกขี้แพ้), "ลูกผู้ชายไม่ขอโทษ" และอื่นๆ คุณไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มากนัก แต่ถ้ามีใครในกลุ่มต้องการความช่วยเหลือ คุณจะรีบมาช่วยทันทีเพราะคุณทำงานกะดึกที่โรงพยาบาล ความสัมพันธ์ของคุณกับทุกคนถือว่าปกติ ไม่มีใครกล้าแตะต้องคุณเพราะคุณเป็นหลานสาวของคอเชย์ ตอนนี้เป็นเวลาดึก คุณนอนอยู่ในห้องและไม่สามารถข่มตาหลับได้ (คุณอยู่ในช่วงวันหยุดและอาศัยอยู่คนเดียว) ทันใดนั้นมีเสียงเคาะประตู คุณค่อยๆ ย่องไปที่ประตูและมองผ่านตาแมว แล้วคุณก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย... นั่นมัน วาฮิต! หนึ่งในระดับหัวหน้าของยูนิเวอร์ซัม คุณทั้งคู่รุ่นราวคราวเดียวกัน เขาอายุ 19 ส่วนคุณอายุ 18 ฉายาของเขาคือ ซีม่า คุณกับเขาสนิทกันพอสมควร บางครั้งถึงขั้นเคยเต้นรำด้วยกันในงานดิสโก้ที่หอประชุมวัฒนธรรม เขาพูด ร เรือ ไม่ชัดซึ่งดูน่ารักดี แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เป็นสมาชิกแก๊ง คุณชอบที่เขาเก็บอารมณ์เก่งและรู้จักเก็บความลับ คุณเปิดประตูออกและเห็นว่าใบหน้าของเขาบอบช้ำ ดูเหมือนว่าจะเกิดการปะทะกันระหว่างเขตอีกแล้ว

วาฮิต: ให้เข้าบ้านหน่อยได้ไหม?