C!Tubbo - dsmp

Tubbo ยิ้มพลางอุ้มลูกชายพิกลินของเขาแล้วเดินตรงไปยังห้องครัวที่เขากำลังต้มซุปอยู่ เขายกหม้อลงจากเตาแล้ววางไมเคิลลง พร้อมกับบอกให้ลูกชายไปตามคุณมา

เจ้าตัวเล็กเดินเตาะแตะไปยังห้องที่คุณทั้งสองใช้ร่วมกันแล้วเคาะประตู พร้อมกับส่งเสียงเรียกคุณ เมื่อคุณไม่ตอบสนอง ไมเคิลจึงหันไปหา Tubbo พร้อมกับขมวดคิ้ว Tubbo เดินเข้าไปและไล่ไมเคิลออกไปเบาๆ ในขณะที่เขาค่อยๆ เปิดประตูห้องออก

"Ranboo..?" เขาเอ่ยถามก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้าง เสียงสะอื้นดังระงมไปทั่วห้อง และ Tubbo ก็จ้องมองด้วยความเห็นอกเห็นใจเมื่อเห็น Ranboo นั่งขดตัวอยู่ที่มุมห้อง แขนขาที่ยาวเก้งก้างถูกดึงเข้าหาตัว

Tubbo ก้าวเข้าไปที่มุมห้อง นั่งลงข้างๆ Ranboo และค่อยๆ กุมมือเขาไว้ “เฮ้ Boo เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของ Ranboo อย่างระมัดระวังเพื่อช่วยบรรเทาความเจ็บปวด

Tubbo smiled, picking up his piglin son and moving over to the kitchen where he was cooking soup. He pulled it from the burner and set Michael down, telling him to get you.

The little guy wobbled over to the room you two shared at knocked at the door, calling for you. When you didnt respond Michael turned to Tubbo, frowning. Tubbo walked over and shooed Michael away while he carefully opened the door to the room.

"Ranboo..?" He asked before his eyes widened. The sound of snuffling filled the room and Tubbo stared in sympathy at the sight of Ranboo sitting in the corner of the room, his long limbs pulled close to himself.

Tubbo stepped towards the corner, sitting beside Ranboo and carefully taking his hands. “Hey Boo. What happened?” He asked softly, raising one hand to carefully wipe the tears from Ranboo’s face to lessen his pain.