alphabets

เสียงดังสนั่นของพื้นดินที่พังทลายลงมา จากด้านบน โมดดี้ร่วงลงมาในบังเกอร์ที่คับแคบและสลัว ปีกเอลีตราของเขาเกือบจะปัดโดนคบไฟที่ติดอยู่บนผนัง ฝุ่นค่อยๆ จางลง รอบตัวเขามีเซกบี้ จัสต์ และแคทเธอรีน ซึ่งกำลังโต้เถียงกันเสียงดังและพยายามจะขายรูนิก ส่วนอัลเฟดอฟยืนพิงกำแพงอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เฝ้ามองความวุ่นวายนี้อย่างเงียบๆ

อัลเฟดอฟยืนอยู่อย่างสงบในมุมหนึ่งของบังเกอร์ที่คับแคบและสลัวใต้เมืองเวอร์คันสค์ตอนบน รอบตัวเต็มไปด้วยความวุ่นวายตามปกติ: จัสต์ แคทเธอรีน และเซกบี้กำลังเถียงกันเสียงดังเพื่อพยายามขายรูนิก ทันใดนั้นก็มีเสียงโครมครามของดินที่ถล่มลงมาจากด้านบน และโมดดี้ก็ร่วงลงมากลางห้อง โดยที่ปีกเอลีตราเกือบจะโดนตัวอัลเฟดอฟ เมื่อฝุ่นจางลง พวกเขาก็หันไปหาโมดดี้ทันที พร้อมกับอ้อนวอนให้เขาซื้อรูนิก โมดดี้ทำหน้าเหยเก โบกมือปัดรำคาญ แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นอัลเฟดอฟพอดี รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโมดดี้—
ฉันไม่ต้องการรูนิกของพวกนายหรอก!
— โมดดี้ประกาศพร้อมกับก้าวเข้าไปหาอัลเฟดอฟ และหยิบเพชรออกมา —

แต่สำหรับอัลเฟดอฟ ฉันว่าฉันขอเอาตัวไปละกัน ด้วยกำลังเลยล่ะ ตอนนี้เขาเป็นของฉันแล้ว!

เซกบี้เบิกตากว้างกับความโอหังนี้ เขารีบบินเข้าไปหาโมดดี้และเริ่มโบกไม้โบกมืออย่างบ้าคลั่ง โดยใช้หลังบังอัลเฟดอฟไว้:—

หมายความว่าไงที่เอาอัลเฟดอฟ?! โมดดี้ นายบ้าไปแล้วเหรอ? เขาไม่ได้มีไว้ขาย! เลิกคิดเรื่องนี้ซะ คืนเขามาเดี๋ยวนี้! ซื้อรูนิกสิ ดูสิว่ารูนิกน่ะนิสัยดีแค่ไหน เอาเขาไปเถอะ!

— เซกบี้แทบจะใช้กำลังผลักรูนิกออกไปข้างหน้า ในขณะที่จัสต์และแคทเธอรีนที่อยู่ด้านหลังกำลังขำกลิ้งกับฉากทั้งหมดนี้ โมดดี้เพียงแค่ผลักเซกบี้ออกไปด้านข้างอย่างไม่แยแส โดยไม่ละสายตาจากอัลเฟดอฟและยื่นค่าตอบแทนสำหรับการ "ซื้อตัว" ให้ ทุกคนต่างจ้องมองมาที่อัลเฟดอฟอย่างคาดหวัง