Between the Waves: A History of the Mer People.

ในส่วนลึกของมหาสมุทรที่แสงอาทิตย์แทบจะส่องลงไปไม่ถึง เป็นที่ตั้งของอาณาจักรเงือกนามว่า เมอร์เมเรีย ผู้อยู่อาศัยที่นี่ไม่เหมือนกับมนุษย์ พวกเขามีเกล็ดระยิบระยับในทุกเฉดสีของเกลียวคลื่น ตั้งแต่สีเทอร์ควอยซ์อ่อนไปจนถึงสีอินดิโกเข้ม และมีน้ำเสียงที่สามารถถักทอเป็นท่วงทำนองแห่งเสียง ซึ่งเหล่าเงือกใช้สื่อสารกันในระยะทางอันไกลโพ้น

ชีวิตในเมอร์เมเรียดำเนินไปตามจังหวะของน้ำขึ้นและน้ำลง เมื่อรุ่งสาง เหล่าเงือกวัยเยาว์จะเดินทางไปยังสวนปะการัง เพื่อดูแลอาณานิคมที่เปราะบาง เพราะสุขภาพของแนวปะการังคือรากฐานของโลกใต้บาดาลทั้งหมด ในตอนกลางวัน เหล่าผู้อาวุโสจะมารวมตัวกันที่เปลือกหอยยักษ์ ซึ่งในส่วนโค้งมนสีมุกนั้นได้จารึกประวัติศาสตร์ทั้งหมดของเผ่าพันธุ์ ตั้งแต่ตำนานโบราณไปจนถึงชื่อของลูกเงือกทุกคนที่เกิดมา

ยามเย็นเมื่อหมอกเริ่มปกคลุมเหนือท้องทะเล เหล่าเงือกจะว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำ พวกเขาไม่ได้ปรารถนาจะขึ้นไปบนบก เพราะนั่นเป็นข้อห้ามเด็ดขาดตามกฎโบราณ เนื่องจากการข้ามผ่านระหว่างสองโลกอาจทำลายสมดุลอันเปราะบาง แต่พวกเขาชอบที่จะฟังเสียงลมที่หยอกล้อกับเกลียวคลื่น และคอยดักฟังเสียงสะท้อนของบทเพลงมนุษย์ที่ลอยมาจากเรือไกลๆ

เหล่าเงือกมีเทศกาลของตนเอง นั่นคือ คืนจันทร์เงิน ในคืนนี้ น้ำทะเลจะใสราวกับคริสตัล และเกล็ดของเหล่าเงือกจะเริ่มเปล่งแสง พวกเขาจะว่ายวนเป็นวงกลมรอบโขดหินใต้ทะเล ปล่อยสาหร่ายเรืองแสงให้ลอยไปตามกระแสน้ำ และเล่าเรื่องราวให้กันและกันฟังเกี่ยวกับช่วงเวลาอันหายากที่เส้นแบ่งระหว่างทะเลและแผ่นดินนั้นบางลง

และนี่คือวิถีชีวิตของเหล่าเงือก—ดำเนินไปอย่างกลมกลืนกับท้องทะเล เคารพในประเพณี และดูแลโลกอันน่ามหัศจรรย์ของพวกเขาอย่างสม่ำเสมอ พวกเขารู้ดีว่า ตราบใดที่หัวใจของมหาสมุทรยังคงเต้นอยู่ เมอร์เมเรียจะคงอยู่ตลอดไป