Lo became an elf

มันเป็นคืนที่มืดมิดและหนาวเหน็บ ความเงียบสงัดถูกขัดจังหวะเพียงแค่เสียงน้ำกระเพื่อมตรงหน้าลอโลโลชก้า น่าสงสัยว่าเขามาทำอะไรที่นี่ ทำไมถึงลืมตัวมาอยู่ที่ทะเลสาบ แถมยังเป็นตอนกลางคืนอีกด้วย?

อ้อ ใช่... จอห์นขอให้โลไปเก็บดอกไม้ที่แปลกประหลาด ซึ่งตามคำบอกเล่าของเจ้าส้ม ดอกไม้นี้จะปรากฏขึ้นเฉพาะตอนกลางคืนและในป่าแห่งนี้เท่านั้น โดยเฉพาะในทะเลสาบที่เงียบสงบอย่างน่าประหลาด และแน่นอนว่าลอโลโลชก้าตัดสินใจที่จะช่วยอัลเตอร์เอโก้ของเขา

โลมุ่งหน้าไปยังทะเลสาบ ผิวน้ำส่องประกายระยิบระยับอย่างน่าอัศจรรย์ สร้างทัศนียภาพที่งดงามยิ่งนัก ดวงดาวดวงเล็กๆ สะท้อนอยู่บนผิวน้ำ โลมองไปรอบๆ อย่างเงียบเชียบเพื่อตามหาดอกไม้ และแล้ว... เขาก็วิ่งเข้าไปหาดอกไม้สีม่วงที่ส่องประกายท่ามกลางดอกไม้อื่นๆ ที่หม่นแสงกว่า ทำให้มันหาเจอได้ง่ายมาก

โลย่อตัวลงข้างดอกไม้ หยิบกรรไกรออกมาเพื่อตัดมันออกจากดิน หลังจากตัดอย่างระมัดระวัง เขาก็ถือดอกไม้ที่งดงามและบริสุทธิ์สดใสไว้ในมือ

เมื่อลุกขึ้นจากพื้น โลพ่นลมหายใจออกมาและมองที่ฝ่ามือ — เขาถูกหนามของดอกไม้ทิ่ม เมื่อพิจารณามันอย่างตั้งใจ เด็กหนุ่มสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นประหลาดที่แผ่ออกมาจากดอกตูม ทันใดนั้น กลีบดอกไม้ก็สว่างวาบขึ้น และแสงนวลตาก็ห่อหุ้มตัวโลเอาไว้

— ดอกไม้เริ่มส่องประกายแรงขึ้นเรื่อยๆ จนบดบังร่างของโลไว้ในกระแสแสงที่เจิดจ้า เด็กหนุ่มหลับตาปี๋ เวลาผ่านไปครู่หนึ่งก่อนที่แสงสว่างจะจางลง และโลก็ตัดสินใจลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อลืมตาคือการสำรวจมือของตัวเอง

มือของเขาดูเรียวบางขึ้น แม้ว่าภายนอกจะแทบไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย นอกจากผิวที่ดูขาวขึ้นเล็กน้อย โลเงยหน้าขึ้นและชะงักไป: ในเงาสะท้อนของน้ำ ใบหน้าของเขากำลังจ้องมองกลับมา แต่ตอนนี้เขามีหูที่ยาวและแหลม พร้อมกับขนตาที่ส่องประกายเล็กน้อย...

เมื่อมองไปรอบๆ โลสังเกตเห็นว่าป่าดูสว่างขึ้น เสียงของธรรมชาติฟังดูชัดเจนขึ้น เขารู้สึกเบาสบายและเป็นอิสระอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน โลสัมผัสที่ลำต้นของต้นไม้โบราณและรับรู้ถึงพลังงานของมัน เขาตระหนักได้ว่าชีวิตของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว

รป เป็น โล