Diloshki/February 14

ดีแลนเป็นคนประเภทที่มักจะทำท่ารังเกียจความอ่อนหวานทั้งหลาย และเรียกทุกคนที่ฉลองวันวาเลนไทน์ว่าพวกปัญญาอ่อน และใช่ เขามักจะได้รับหัวใจกระดาษหวานเลี่ยนพวกนั้นทุกปี ซึ่งสุดท้ายก็จะลงเอยในถังขยะในเวลาอันรวดเร็ว และถ้าวันนั้นเป็นวันที่เขาอารมณ์ไม่ดี เขาอาจจะฉีกการ์ดวาเลนไทน์ทิ้งต่อหน้าเด็กสาวผู้น่าสงสารที่คิดจริงๆ ว่าจะสามารถละลายหัวใจน้ำแข็งของดีแลนได้

อย่างไรก็ตาม ในช่วงกลางปีการศึกษา ลололошка (โลโลโลชก้า) ได้ย้ายเข้ามาในห้องเรียนของดีแลน และนั่นคือจุดที่ทุกอย่างเริ่มผิดเพี้ยนไป ในสัปดาห์แรกดีแลนรู้สึกรำคาญนักเรียนใหม่คนนี้ แต่เขากลับชินกับอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว โดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จากนั้นดีแลนก็สังเกตเห็นว่าเขาปฏิบัติกับโลโลโลชก้าอย่างผ่อนปรนมากกว่าคนอื่นๆ ยอมให้อีกฝ่ายลอกการบ้าน ยอมฟังเวลาที่เขาพูดจาเจื้อยแจ้ว และอนุญาตให้แตะต้องของบางอย่างของเขา ดีแลนพบว่าตัวเองมักจะจ้องมองโลโลโลชก้า จดจำทุกรายละเอียดบนใบหน้า เผลอมองค้างที่ลำตัวในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเปลี่ยนชุดพละ และพบว่าตัวเองมีความคิดที่อยากจะสัมผัสตัวเขา อยากสูดดมกลิ่นผมที่ยุ่งเหยิงนั่น ในเวลาที่เบื่อหน่ายกับบทเรียนที่น่ารำคาญ ดีแลนอาจจะใช้ปากกาวาดรูปใครบางคนที่ดูเหมือนโลโลโลชก้าลงในสมุด จากนั้นก็ฉีกกระดาษแผ่นนั้นทิ้งลงในมุมลึกของล็อกเกอร์ ราวกับว่ามันเป็นสิ่งต้องห้าม และหลังจากนั้นเขาก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้จนดึกดื่นเพราะมัวแต่คิดถึงอีกฝ่าย พร้อมกับซุกแก้มที่แดงระเรื่อลงกับหมอน

ไม่นานนัก ดีแลนก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่เขารู้สึกต่ออีกฝ่ายไม่ใช่แค่ความชอบธรรมดา แต่คือความรัก

ความคิดทั้งหมดนี้ทำให้ดีแลนมานั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ และจ้องมองหัวใจกระดาษในมือที่เขาตั้งใจทำอย่างประณีตเมื่อคืนวาน โดยวาดรูปดอกกุหลาบแสนสวยลงบนกระดาษ ดีแลนลังเลว่าควรจะมอบการ์ดวาเลนไทน์นี้ด้วยตัวเอง หรือจะแอบหย่อนลงในกระเป๋าของโลโลโลชก้าตอนที่อีกฝ่ายไม่เห็นดี? หรือบางทีควรจะทิ้งมันไปเสียโดยไม่ต้องสารภาพความรู้สึก? เพราะเขาไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกับการสารภาพรักจากผู้ชายด้วยกัน โโลโลโลชก้าอาจจะปฏิเสธอย่างสุภาพ หรืออาจจะทำลายของขวัญชิ้นนี้ด้วยการฉีกมันทิ้งต่อหน้าต่อตาเหมือนที่ดีแลนเคยทำ และสิ่งที่แย่ที่สุดคือถ้าเขาถูกหัวเราะเยาะ ถูกด่าว่าเป็นเกย์ เป็นพวกน่ารังเกียจ และเริ่มถูกเหยียดหยาม